Raster

Grzeszykowska w Guggenheim!

2011-12-17T14:03:00.004+01:00

Miła wiadomość przedświąteczna. Nowojorskie muzeum Guggenheima (tak, właśnie to!) zdecydowało właśnie o zakupie do swojej stałej kolekcji kilku prac Anety Grzeszykowskiej.

Tę prestiżową kolekcję wzbogacą trzy zdjęcia z serii "Untitled Film Stills" (powyżej) oraz "Love Book". Ta druga praca - seria 18 kolaży w których Aneta nawiązuje intymny kontakt z bohaterkami sztuki feministycznej lat 70. i 80. - nie miała właściwie jeszcze swojej polskiej premiery - nadrobimy tę zaległość w nowym roku przy okazji premiery monograficznego albumu Anety pod tym samym tytułem, który w tych dniach idzie do druku.

Zakup do kolekcji Guggenheima jest pięknym zwieńczeniem intensywnego amerykańskiego sezonu Anety - dwóch wystaw indywidualnych i dwóch zbiorowych, w których brała udział w USA w tym roku - ale o tym napiszę osobno.

Panorama zielonogórska Rafała Bujnowskiego

2011-12-16T00:52:00.000+01:00

Kilka godzin temu została otwarta szczególna wystawa Rafała Bujnowskiego w legendarnej galerii BWA w Zielonej Górze. Wyjątkowość tego projektu tkwi w fakcie, że składa się on z jednej tylko pracy - jednego obrazu namalowanego przez Rafała w galerii na kilkadziesiąt godzin przed wernisażem. To zarazem największy obraz jaki kiedykolwiek Rafał namalował na płótnie. Praca zapierająca dech w piersiach, czy też po prostu - jak mówią ci, którzy już widzieli na żywo - piękna. To ponad pięciometrowej długości panorama - minimalistyczny pejzaż precyzyjnie skomponowany i skonstruowany, igrający ze światłem i przechadzającymi się wzdłuż niego widzami. Uwaga, ta wystawa trwa tylko do 1 stycznia!

Radykalne zakończenie idei stoiska targowego

2011-12-07T01:36:00.000+01:00

Pośród wielu niezwykłych zdarzeń artystycznych, w które byli w listopadzie zamieszani nasi artyści, jednym z najbardziej wyrazistych był udział Michała Budnego w targach Artissima w Turynie. Nie tyle sam udział, ale jego forma - instalacja zaprojektowana specjalnie na tę okazję. Na zaproszenie galerii Naechst St. Stephan z Wiednia i Johnen z Berlina Michał zrealizował jedną tylko pracę, skutecznie za to rozwiewającą wszelkie kompromisy. Instalacja "Big Country" (lub roboczo - konstrukcja ciężkiego spokoju) przemienia stoisko i całą targową architekturę w abstrakcyjną strukturę całkowicie zrywającą z konwencją targowych prezentacji i komercyjnej choreografii odgrywanej przez galerzystów, kolekcjonerów i publiczność targową. Praca Michała przekreśliła całą umowność targowych, galeryjnych stoisk, traktując je jako element czysto formalnej kompozycji. Oto precyzyjny odautorski komentarz:
"Konstrukcja dopasowana do przeznaczonego dla pracy pola, wypelnia je z założnienia po granice. Gra ciężaru i lekkości, delikatności i toporności. Każdy z użytych materiałów został w tej pracy przewidziany, rownież rozwiązania techniczne nie są przypadkowe. Od góry: sklejka drewniana lakierowana na wysoki połysk, konstrukcja drewniana, płyta laminowana, łączenia na śruby, rzepy i linkę metalową."

Michał Budny, Big Country, 2011
drewno, sklejka drewniana, mdf, lakier, rzepy, śruby, linka metalowa.
12 cm x 800 cm x 560 cm x 560cm

Broniewski wraca

2011-12-05T20:39:00.001+01:00

Dwa dni temu, wśród różnych szpargałów spakowanych jeszcze na Hożej pospiesznie do dużego, kartonowego pudła, ok, w pustej butelce po ćwiartce wódki, znaleźliśmy ciasno zwinięty rulonik papieru, a na nim spisane charakterystycznym pismem poety te słowa:

Czy ktoś widział Szybkiego Królika?

Gdzie się ukrywa, dlaczego znika?
Jakie miotają nim dziś podróże?

Czy się zniechęcił, czy zamilkł na dłużej?

Gdzieś ktoś go widział,

był znów pijany, grał z dziadkiem w brydża,

Cham, znów ludzi nie rozpoznaje,

nie chce, lub tylko takiego udaje...

Ma teraz chyba większą rodzinę,

z nią spędza każdą godzinę?

A jednak ciągnie wilka do lasu,

dlatego, wiem to, od czasu do czasu

wpadnie tu znowu, napisze słów parę,

o swej Warszawie, o sztuce dalej,

o dziwnych rzeczach i o artystach,

jak Płock i Wisła – rzecz oczywista!

Tak przemówił do nas raz jeszcze Broniewski. Wzruszenie, tym bardziej, że o Broniewskim znowu się mówi. Właśnie ukazała się jego obszerna biografia autorstwa Mariusza Urbanka "Broniewski. Miłość, wódka, polityka". A w niej również opis naszego, rastrowego projektu sprzed sześciu już laty.

Tygodnik "Wprost" przypomina z tej okazji również portret poety namalowany przez Wilhelma Sasnala (teraz już w kolekcji Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie), i także wspomina nasze przedsięwzięcie. Z kolei oryginalną publikację przygotowało wydawnictwo Zysk i s-ka, które zbiór wierszy "Dla dzieci" Broniewskiego wydało w opracowaniu graficznym... Bohdana Butenko. Coś takiego w sztuce nazywalibyśmy "projektem kuratorskim", odważnym projektem kuratorskim. Świetna, dziwna rzecz!

Tragedia blogera

2011-10-05T23:59:00.000+02:00

Bloger to ktoś kto jest szybki. Nie dość, że często pierwszy wie, to często również pierwszy dzieli się informacją. Ale bloger to również ktoś kto ma ambicje systematyczności, to ktoś kto towarzyszy relacjonowanym zdarzeniom (chociażby emocjonalnie) i jest towarzyszem również dla swoich czytelników. I jeszcze, bloger to także ktoś, kto ma konkretne zainteresowania, nie pisze o wszystkim, raczej o czymś czym szczególności się interesuje, ma więc również zmysł analityczny i bywa przy tym dociekliwy.
Ale co dzieje się, kiedy nagle w obszarze zainteresowań blogera przybywa lawinowo tematów, zdarzeń i faktów do odnotowania, opisania, skomentowania? Słowem, co dzieje się, kiedy szybki bloger przestaje nadążać nad światem, który dotąd tak sprawnie ogarniał? Narasta lista zaległości i nieopisanych wątków, a on sam wpada w panikę nie wiedząc od czego właściwie zacząć w nadmiarze aktualności. I w efekcie zamiast próbować nadążać, całkowicie i bezradnie milknie...
Coś takiego właśnie przydarzyło się Szybkiemu Królikowi. Rzeczywistość go przegoniła, a artyści oczekujący odnotowania ich kolejnych sukcesów ślą mejle z pretensjami i pogróżkami. Oto tragedia blogera - najpierw rozbudził ciekawość, a teraz sam tonie w nadmiarze ciekawych informacji. Już nie wystarczy być szybkim, trzeba mieć jeszcze czas żeby nadążać. Chociaż czasem!

Wernisaż Evy Kotatkovej

2011-09-30T16:56:00.001+02:00

Eva Kotatkova przejmuje kontrolę

2011-09-21T22:26:00.001+02:00

Na stronie głównej Rastra można przeczytać już tekst, który rzuca nieco światła na to co wydarzy się w najbliższy piątek w Rastrze, Tymczasem operatorzy Polskiej Kroniki Filmowej towarzyszyli dzisiaj czeskiej artystce Evie Kotatkovej w porządkowaniu galerii, po tym jak przejęła klucze do nowej siedziby Rastra przy Wspólnej 63. Oto dwa krótkie ujęcia nakręcone na końcówkach taśmy.

Raster: Nowy rozdział

2011-09-21T00:07:00.000+02:00

To stało się naprawdę. Nie ma już Rastra na ostatnim piętrze rozsypującej się kamienicy przy Hożej. Poniżej parę ostatnich zdjęć, zrobionych telefonem, tuż przed ostatecznym opuszczeniem tego miejsca:
opustoszały magazyn prac...

i ani śladu po barze...

Tymczasem na mieście mówi się już o naszym nowym lokalu. I słusznie, bo otwieramy już w najbliższy piątek o 17.00 na Wspólnej 63! Po siedmiu podniebnych latach lądujemy z powrotem na ziemi, ale z gracją. Wreszcie nie trzeba będzie nas szukać ani wspinać się kurczowo chwytając rozpadającej się poręczy. Jesteśmy na parterze, mamy wielkie okna i stylowe wnętrza, które pomieszczą sztukę pełną polotu i rozmachu. Będą nowe godziny otwarcia, nowa księgarnia (to pod koniec roku) i artystyczne nowości. Tymczasem, zanim się tam spotkamy, kilka słów o historii tego miejsca.

Kongres złego smaku

2011-09-11T23:41:00.002+02:00

Niezwykłe rzeczy dzieją się we Wrocławiu. W miniony weekend odbył się tam między innymi Europejski Kongres Kultury (ceny pokoi hotelowych przekroczyły 1000 pln za noc). Nie wdając się głębiej w założenia i przebieg tej spektakularnej imprezy (budżet ponad 10 mln pln) chciałbym w wpierwszej kolejności zdać relację ze spekakularnego wystąpienia Oskara Dawickiego, które było jednym z wydarzeń pierwszego dnia kongresu.

Równo o 21.00 ponad 200 osób wypełniło szczelnie widownię w jednej z sal kompleksu Pawilonu Czterech Kopuł przy Hali Ludowej, aby uczestniczyć w "Przyczynku do anatomii złego smaku". Kwadrans później w świetle scenicznego reflektora i w nieodzownej brokatowej marynarce pojawił się Oskar Dawicki.

Zagaił z właściwą sobie tylko, ujmującą mieszanką grzeczności, czarnego humoru i stoickiej retoryki, a formalny charakter sceny podkreślała udatnie obecność tłumaczki. W końcu z ciemności, za plecami artysty, wyłoniły się nakryte białymi obrusami stoły, a na nich - wystawny bufet.

Nim jednak publiczność mogła dopełnić dzieła, trzy asystentki na prośbę Oskara skosztowały na oczach widzów wybrane zakąski, artysta zaś zapewnił, że wszystkie z przygotowanych potraw są w pełni bezpieczne i legalne.

Wszystko, co wydarzyło się potem było już indywidualnym badaniem tolerancji złego smaku. Osobiście uważam, że szczególnie przykre wrażenie pozostawiały w ustach tartinki ze spalonego pieczywa (wzbogacone gorgonzolą, orzechami włoskimi, kiełkami lucerny i rukolą).

Zaskakująco łagodne zdały się natomiast trufle czekoladowe z cebulą, prażonym czosnkiem i ziołami. Ale prawdziwym gwoździem wieczoru, okazała się wódka mięsna (serwowana w kieliszkach z wkładką mięsną) o wyraźnym aromacie i smaku wędzonki.

Spożycie więcej niż jednego kieliszka tego trunku zdecydowanie przerosło możliwości nawet tak zchamiałego indywiduum jak ja. I oto stał się cud - goście pozostawili na stołach niedojedzone zakąski i niedopitą wódkę! Artysta wpadł w szpony dziennikarzy i fotoreporterów...

...a kongres potoczył się dalej w uduchowionej atmosferze, o którą dbała obsługa barów w klubie kongresowym opatrzonych napisami: ABSOLUT.

abc... nasz początek sezonu w Berlinie

2011-09-07T01:11:00.001+02:00

Tym razem nowy sezon zaczynamy w Berlinie! Dziś rusza tu projekt abc czyli art berlin contemporary, zorganizowany przez trzymającą władzę grupę berlińskich galerii. W hali przy Gleisdreieck kilkadziesiąt zaproszonych galerii europejskich i pozaeuropejskich pokazuje indywidualne prezentacje swoich wybranych artystów - w tym roku pod hasłem "about painting".
Na zaproszenie współkuratorki projektu, Rity Kersting (i dzięki wsparciu Fundacji Współpracy Polsko-Niemieckiej) Raster prezentuje wspaniały poliptyk Rafała Bujnowskiego, który swoją premierę miał na ubiegłorocznej wystawie w naszej galerii - :Unfinished Development" czyli "Oczodoły".
To początek pracowitej jesieni dla Rafała - już pod koniec września czeka go wspólna z Michałem Budnym wystawa w Neuer Kunstverein w Wiedniu, a w połowie października również solowy pokaz na targach Frieze Art Fair w Londynie. Wszystkie te wydarzenia będziemy dla Państwa osobno relacjonować.

Tymczasem trzeba jeszcze wspomnieć, że a tegorocznym abc biorą również udział Przemek Matecki, którego najnowszy cykl węglowych rysunków (o malarstwie oczywiście) pokazuje berlińska galeria Carlier Gebauer, oraz Michał Budny prezentowany przez Johnen Galerie (takoż z Berlina).

Agata Bogacka w Zachęcie

2011-08-08T23:00:00.001+02:00

Również Agata Bogacka nie ma w tym roku letnich wakacji. Już w najbliższy piątek, 12 sierpnia o godz. 19.00, wernisaż jej długo oczekiwanej wystawy indywidualnej w warszawskiej Zachęcie. Jej tytuł to "Pamiętniki", a zawartość - prace z ostatnich trzech lat, w większości jeszcze nigdy nie pokazywane, przede wzystkim obrazy, ale nie tylko. Atmosferę podgrzewa intrygujące zdjęcie Agaty opublikowane na zaproszeniu na wystawę.

Przy okazji - w oczekiwaniu na piątkowy wernisaż - przypomnienie, że w kolekcji Zachęty znajdują sie już prace Agaty. Jedna z nich nie tak dawno temu stała się nawet tłem dla pewnego ważnego wydarzenia. Oto na zdjęciu poniżej scena w gabinecie dyrektorskim Zachęty, grudzień 2010, Agnieszka Morawińska już jako ex-dyrektorka w towarzystwie ministra Zdrojewskiego i Hanny Wróblewskiej, która przyjmuje z jego rąk nominację na p.o. dyrektora Zachęty. A za plecami pani Agnieszki - obraz Agaty "Serce".

Kolejną okazją na spotkanie z pracami Agaty będzie jej wystawa w Państwowej Galerii Sztuki w Sopocie, w listopadzie tego roku. Niestety, nie można jeszcze rezerwować biletów na pociąg, bo PKP sprzedaje je tylko 30 dni naprzód (to tak a propos wakacji:).

Wileński zwiad Michała Budnego

2011-08-07T23:41:00.000+02:00

Tak dłużej już nie można. Lato tego roku wyjątkowo pracowite, plany na jesień niezwykle ambitne, a tu zupełna cisza w eterze. W takich okolicznosciach przyrody Szybki Królik podjął dramatyczną decyzję o przeznaczeniu części czasu swoich wyjątkowo w tym roku krótkich wakacji na nadrobienie zaległości na blogu, a konkretnie, zdanie relacji z bieżących zajęć artystów rastra, ich niedawnych wystaw i nadchodzących niebawem projektów. Zaczynamy dziś od Michała Budnego (jutro Agata Bogacka).
W pierwszych dniach sierpnia Szybki Królik towarzyszył Michałowi w rekonesansowej podróży do Wilna, skąd nadeszła propozycja wystawy indywidualnej w przyszłym roku w Narodowej Galerii Sztuki - nowym oddziale Muzeum Narodowego, otwartym dwa lata temu na wileńskim Zarzeczu. Placówką tą kieruje znana również w Polsce Lolita Jablonskienė, która rozwija tam bardzo ambitny program wystaw czasowych obejmujący sztukę, dizajn, architekturę XX wieku i czasów najnowszych. Muzeum (większą część powierzchni ekspozycyjnej stanowi stała ekspozycja sztuki litewskiej XX wieku) mieści się w ciekawym architektonicznie gmachu, który jest po części adaptacją ukończonego w początku lat 80. XX wieku Muzeum Rewolucji, a po części wynikiem współczesnej rozbudowy, której wyróżniającym się elementem są dwa wielkie, co nie co ekstrawaganckie "ekrany", które o dziwo pełnią również funkcję użytkową - w ich wnętrzu mieszczą się biura instytucji i pokoje gościnne. Ciekawy wkład do żywego ostatnio nurtu budowania "najwęższych domów świata" (dodatkowo, te są również krzywe).

Po nocy spędzonej w tak szczególnej przestrzeni Michał wybrał się na poznawanie miasta, które obfitowało w ciekawe otkrycia formalne (patrz zdjecie ponżej)...

...a także dokładne studiowanie przestrzeni, w których będzie realizowany jego projekt. Będzie to wystawa o charakterze site-specific złożona ze specjalnie przygotowaych instalacji, co będzie też nota bene pierwszą teo rodzaju artystyczną refleksją wobec architektury tego nowego muzeum.

A na zdjęciach poniżej - artysta na tarasie muzeum z widokiem na wileński Szanghaj, jak miejscowi przezywają obecnie tradycyjnie robotnicze Zarzecze, które ostatnimi laty gwałtwownie zmienia swój architektoniczny charakter.

I dla porównania widok w drugą stronę, na staromiejską część miasta, nad którą wciąż dominują wdzieczne barokowe kościoły oraz jak najbardziej świeckie budownictwo czasów carskich i sowieckich.

Na koniec gwoli nadrabiania zaległości, jeszcze kilka ujęć z wystawy indywidualnej Michała w Kunstmuseum w Stuttgarcie. Zaprezentował tam grupę zupełnie nowych prac, ujmujących nie tylko skalą, ale i zaskakujacym użyciem materiału oraz barokowym niemalże wydźwiękiem wciąż przecież minimalistycznych z ducha form.

Więcej zdjęć można zobaczyć i przeczytać coś nie coś w relacji Wojciecha Sztaby na stronie Kunstbriefe.

Mocną puentą wystawy (której towaryszy skromna publikacja) było nabycie dwóch prac do kolekcji stałej muzeum, monumentalnego, ponad 6-metrowego "Rysunku" (farba akrylowa, papier, rama drewniana) oraz jednego z kameralnych "luster", wystawianych na początku roku w wiedeńskiej galerii Naechst St. Stephan. Pełniejsza prezentacja prac Michała z ostatnich dwóch lat będzie dostępna w październiku w postaci albumu, którego wydawcą jest Kunstverein w Duesseldorfie, a nad którym Michał kończy właśnie prace. A już niebawem kolejne wystawy - 7-11 września pokaz w ramach projektu abc w Berlinie, 23 września otwarcie wystawy indywidualnej w galerii annex14 w Bernie, 29 września otwarcie wspólnej wystawy z Rafałem Bujnowskim w Neuer Kunstverein w Wiedniu, w październiku solowa wystawa w praskiej galerii SVIT, a na początku listopada indywidualna prezentacja w ramach targów sztuki Artissima w Turynie.

Szkice węglem: Art Basel okiem artysty

2011-06-18T00:06:00.003+02:00

Z perspektywy artysty targi sztuki rysują się zawsze nieco odmiennie. Oto widok w kierunku stoiska Rastra na Art Basel w interpretacji Przemka Mateckiego.

KwieKulik i Raster na targach w Bazylei

2011-06-15T00:57:00.007+02:00

Od dziś otwarte dla publiczności targi sztuki Art 42 Basel, a na nich nasza prezentacja - pokaz prac KwieKulik z lat 70. Jesteśmy podwójnie podekscytowani - bo to nasza pierwsza prezentacja KwieKulik, ale też i pierwszy pokaz ich prac w kontekście targowym, a po drugie - po raz pierwszy nasze stoisko, na parterze głównej hali Art Basel, sąsiaduje ze stoiskami największych i legendarnych galerii - wychylić się w prawo - Denise Rene, w lewo David Zwirner. No, i jak wypadnie ta konfrontacja? Odwiedzajcie nas - stoisko nr G3!

Warszawa Fantastyczna - wreszcie jest!

2011-06-10T00:23:00.004+02:00

Od dawna zapowiadana, pieczołowicie przez nas szykowana, książka Pawła Dunina-Wąsowicza "Warszawa Fantastyczna" opuściła wreszcie gościnne mury drukarni! Pierwsze egzemplarze trafiły właśnie do handlu, czytaj: do wybranych, dobrych księgarni (szukajcie w Bęc Zmianie na Mokotowskiej, Bookoff na Łuckiej, w księgarniach w MSN, CSW i Muzeum Narodowym).

Ta książka to dla nas publikacja szczególna, bo inauguruje nowe przedsięwzięcie, które zamierzyliśmy sobie ambitnie na szereg kolejnych lat. Oto rozpoczynamy serię książek o kulturowym, artystycznym i architektonicznym pejzażu Warszawy. Będą to książki, które ujawnią nowe lub zapomniane obszary naszego miasta i jego historii, że pozwolę sobie zacytować nasz własny wstęp do "Warszawy Fantastycznej":

W kolejnych tomach chcemy opisywać i pokazywać zarówno jej tkankę materialną – architekturę i przyrodę – jak i niematerialną, warszawskie wizje literackie, artystyczne i społeczne. Naszą ambicją jest stworzenie biblioteki, która nie tylko przywróci pojęcie dobrej książki - dobrze napisanej, dobrze zilustrowanej i dobrze wydanej - ale będzie również oryginalnym projektem intelektualnym, odkrywającym zapomniane lub słabo rozpoznane fenomeny i znaki szczególne miasta. Celem jest ukazanie otaczającej nas przestrzeni miejskiej jako fascynującego, inspirującego terytorium na którym historia, współczesność, myśl planistyczna, regulacje polityczne i prawne splatają się z artystyczną wyobraźnią, obłędem, fantazją i spontanicznością codziennego życia.
Trudno więc wyobrazić sobie lepszy początek niż “Warszawa fantastyczna”. Paweł Dunin-Wąsowicz, autor pomnikowej “Widmowej biblioteki” książek istniejących jedynie w innych książkach, zestawił w jednym tomie wszystko co do tej pory literaci zmyślili na temat stolicy Polski. Ze swojej, wydawniczej strony, postanowiliśmy dopełnić tego totalnego dzieła wizualnym appendiksem przedstawiającymi kilka najbardziej sugestywnych architektonicznych i artystycznych fantazji na temat Warszawy.

O książce Pawła można by długo jeszcze, ale mam nadzieję, że liczni recenzenci wyręczą mnie z tego, przyjemnego skądinąd obowiązku. Jeszcze przed księgarnianym debiutem pojawiły się pierwsze bardzo przychylne teksty o "Warszawie Fantastycznej". Na łamach "Gazety Wyborczej" polecał ją ciepło Krzysztof Varga, całą stronę poświęcił jej "Dziennik Gazeta Prawna", recenzja jest również w czerwcowym numerze "Nowej Fantastyki".

Pod koniec czerwca planujemy spotkanie promocyjne z "Warszawą Fantastyczną" i jej niezrównanym autorem - o jego terminie poinformujemy niebawem.

Nowe prace Sławka Elsnera w Nowym Jorku

2011-06-09T01:45:00.000+02:00

Dwa dni temu otwarta została wystawa najnowszych prac Sławka Elsnera w galerii Marc Jancou Contemporary w Nowym Jorku. Jej tytuł to "Collecting Images", a jej główna część to nowa seria rysunków zatytułowana "Populaire". Pomysł tego cyklu pojawił się przy okazji przygotowań do wystawy "Ostatni Film" w Rastrze, w grudniu 2010 roku. Tamże mieliśmy okazje prezentować pierwszą pracę z serii, która znalazła teraz efektowne rozwinięcie. Wszystkie rysunki łączy ten sam prosty, ale bogaty w konsekwencje zabieg - składają się one z niewielkich fragmentów sugerujących, że praca została gwałtownie zdarta ze ściany.

Z pozostałych skrawków domyślamy się jednak, że były to wizerunki na swój sposób "niecenzuralne" - pornograficzne akty? a może to tylko pierwsze, najbardziej oczywiste skojarzenie męskiego spojrzenia?

Paradoksalnie, pozostawiając nam jedynie skrawki domniemanej całości, talent rysownika tym intensywniej daje o sobie znać. Koncentrując się na marginaliach i stosunkowo niewielkiej powierzchni, Sławek kreuje intrygujące, miniaturowe studia tego, co pozostaje na ogół poza polem uwagi widza. Wystawia w ten sposób na próbę żarłoczną naturę ludzkiego wzroku i umysłu, które choćby wobec kilku drobnych okruchów nieodzownie domagają się złożenia luźnych części w logiczną i pełną wizualnie całość.

Sam wernisaż, jak na to wskazują nadesłane zdjęcia, udał się znakomicie (na zdjęciu poniżej artysta w dobrym towarzystwie).

Raster w czeskiej TV

2011-06-08T00:11:00.000+02:00

Co się dzieje z tym Rastrem? Wciąż na Hożej? Czy już w nowym lokalu? Nawet wśród artystów galerii daje się wyczuć poddenerwowanie... Tych wszystkich wątpliwości nie rozwiewa audycja TV zamieszczona na czeskim portalu artycok.tv. Ale dla osób sentymentalnych to miłe wspomnienie pokojów na Hożej. Podpytywany przez czeskich wywiadowców Szybki Królik opowiada przy okazji to i owo - o starej i nowej galerii, o powieści "W połowie puste" i o tym jak Czechy imponują polskim artystom.Aby obejrzeć audycję kilknij tu.

Bujnowski we Frieze, Frieze w Nowym Jorku

2011-05-31T23:45:00.000+02:00

Majowe wydanie naszego ulubionego ostatnio magazynu artystycznego "Frieze" przynosi recenzję z wystawy Rafała Bujnowskiego w berlińskiej Johnen Galerie. Co prawda wystawa była w styczniu, ale na dobrą recenzję zawsze warto poczekać. Allina Astrova ładnie pisze o Rafale, że: [...] challanges the relationship between the production of paintings and their consumption, a podsumowując najnowsze prace zauważa, że artysta [...] By shifting his role as an artist from a distant creator to a faciliator of experience, Bujnowski manages to make work that surpasses the customarily passive role occupied by contemporary painting.

Drobiazg, o którym muszę jednak dla porządku wspomnieć - reprodukowana obok tekstu praca to w istocie fragment obrazu - najwyraźniej w procesie redakcyjnej obróbki zniknęła jego oprawa, która w tym wypadku stanowi integralną część obrazu. Przymykamy na to oko, bo wiemy co to znaczy mieć mnóstwo spraw na głowie, a "Frieze" to duch niespokojny. Niedawno anonsowałem nową mutację magazynu na rynek niemieckojęzyczny, teraz przyszła elektryzująca, chociaż po cichu oczekiwana wiadomość, że od 2012 roku targi Frieze Art Fair będą miały również swoją nowojorską edycję (w maju). Z kolei londyńska edycja powiększy się o osobną część - Frieze Masters - poświęconą sztuce klasyków nowoczesności. Wygląda to na ambitną i przemyślaną próbę nawiązania konkurencji z targami Art Basel, ho, ho...

Grzeszykowska na afiszu w Luxembourgu

2011-05-30T23:02:00.000+02:00

Jest miesiąc fotografii w Krakowie, jest w Łodzi, jest może nawet i w Warszawie, ale jest również w Luxembourgu. Właśnie trwa jego 3 edycja, a z okładki katalogu spogląda na nas... Aneta Grzeszykowska.

Jej podobizna widnieje również na plakacie i zaproszeniu na wystawę "Second Lives. Jeux masques et autres Je" w Casino Luxembourg. Ta znana w Europie instytucja prezentuje w jej ramach "Untitled Film Stills" Anety - pamiętny remake legendarnego cyklu fotograficznego Cindy Sherman. Wystawa trwa do 11 września, ale zaproszenie - ze zdjęciem wykonanym na klatce schodowej kamienicy przy Hożej 42 w Warszawie - zachowam sobie jako pamiątkę na dłużej.

Pierwsze czytanie budżetu - PGS Sopot

2011-05-29T22:17:00.001+02:00

Po miesiącach ciężkiej pracy udało się! Budżet za rok 2010 został dopięty. Dzieło armii urzędników, złożone z setek tabel i liczb zyskało całkowicie nową formę za sprawą Janka Simona i jego instalacji "Budżet Państwa na rok 2010". Abstrakcyjne dla większości obywateli rzędy i kolumny liczb zostały przełożone na abstrakcyjny język sztuki. Abstrakcyjny, ale sugestywny. W redakcji Simona nasz budżet to wieloelementowa, totemiczna struktura sugerująca integracyjną, rytualną naturę. Poszczególne obiekty są zarazem precyzyjną wizualizacją danych liczbowych, można więc je również czytać jak statystyczne słupki i wykresy. Koneserzy sztuki odnajdą tu z kolei uwodzące formalne nawiązania do prac Katarzyny Kobro czy Andre Cadere. Instalacja jest intrygująca na wielu poziomach, budzi też szacunek dla samego artysty, który podjął się drobiazgowej pozytywistycznej roboty. "Władzy trzeba patrzeć na ręce" - powitał zgromadzonych na czwartkowym wernisażu gości Janek Simon. W odpowiedzi padły konkretne pytania: "Gdzie jest ZUS? A gdzie kultura?"
"Budżet Państwa na rok 2010" to niezwykły eksperyment artystyczny, który ukazuje cokolwiek zapomniany potencjał języka sztuki i uwidacznia wyrafinowane formy jakie przybiera współczesna państwowa biurokracja.

Budżet widziany z antresoli, podzielony wg 22 funkcji państwa.

Społeczeństwo i jego budżet.

Na pierwszym planie - dochody Państwa, w głębi - budżety wojewódzkie.

Deficyt budżetowy.

Janek Simon wyjaśnia szczegóły budżetu Geraldowi McMasterowi, kuratorowi przyszłorocznego biennale w Sydney.

W samym środku - ZUS.

Libera we Wrocławiu i Tel Awiwie

2011-05-26T01:43:00.000+02:00

Jeszcze jeden news z niedawnej wyprawy do Wrocławia. W tamtejszym Muzeum Architektury trwa kolejna wystawa prezentująca nowe nabytki do kolekcji Dolnośląskiego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych. Tej kolekcji warto się przyglądać i warto jej kibicować, bo według planów będzie ona stanowić zaczyn zbiorów powstającego we Wrocławiu Muzeum Współczesnego. Otwarcie tymczasowej siedziby tej instytucji w schronie przy placu Strzegomskim zapowiedziano na 2 września tego roku.
Wśród prezentowanych teraz nabytków uwagę zwraca jedna ze sztandarowych prac Zbigniewa Libery z lat 80. - "Eroica".

W darze od artysty i w depozycie znalazły się też dwie lalki z serii "You can shave the baby".

W ten sposób, te historyczne już prace, znalazły wreszcie godne miejsce stałego pobytu.
Tymczasem - i tu krok w czasie i przestrzeni - wstępna wersja pracy "Robotnicy" z cyklu "Pozytywy" (2002) trafiła właśnie na wystawę grupową "Professionals" w Rosenfeld Gallery w Tel Awiwie. Wernisaż już dziś, a wystawa będzie czynna do 2 lipca br.

Faber Castell i Elsner w KaDeWe

2011-05-24T23:27:00.002+02:00

Legendarny berliński dom towarowy KaDeWe z okazji jubileuszu 250-lecia jeszcze bardziej legendarnego producenta ołówków i kredek Faber Castell, przygotował w swoich witrynach ciekawą prezentację - portrety i reprodukcje prac współczesnych artystów używających kredek Faber Castell. Wśród nich znaleźli się m.in. Georg Baselitz i Karl Lagerfeld...

...ale też Sławomir Elsner (z psem Gruną).

Wielkoformatowe rysunki Sławka pochłaniają dziesiątki i setki takich kredek (cena sklepowa jednej to 1,7-1,9 euro). Na zdjęciu poniżej pracowniana skarbonka nieużytecznych już, ale jakże szlachetnych końcówek.

Krakowskie przymiarki do budżetu

2011-05-23T22:27:00.002+02:00

Krakowska siedziba zasłużonej dla rozwoju wolnej myśli i sztuki spółdzielni Goldex Poldex zamieniła się chwilowo w warsztat pracy nad... budżetem państwa. Pod kierunkiem Janka Simona powstała tu przestrzenna wizualizacja budżetu Polski za rok 2010. Całość, zapowiadająca się fascynująco tak pod względem treści jak i formy, będzie miała swoją premierę już w najbliższy czwartek w sopockiej Państwowej Galerii Sztuki.
Zastałem Janka w ostatniej niemal chwili przed transportem elementów instalacji do Sopotu. Oto miliardy złotych ułożone równo na podłodze:

A tu z kolei schnie deficyt budżetowy państwa:

Wernisaż w Sopocie, 26 maja o 19.30. Tymczasem na krakowskiej Starówce, całkowicie niezależnie, trwają odważne eksperymenty na budżecie państwa 2011. Na placu Szczepańskim wyrosło niespodziewanie oryginalne w kształtach mauzoleum Czesława Miłosza. Z jego wnętrza dochodzą odgłosy recytacji wierszy noblisty, niestety nie odważyłem się zajrzeć do środka aby sprawdzić czy ciało poety faktycznie przeniesione zostało z dotychczasowego miejsca spoczynku na Skałce. Wystraszyła mnie multimedialna fontanna uruchomiona na placu już jakiś czas temu, która nagle, gdy już zmierzchało odezwała się dźwiękami utworów Chopina (którego rok budżetowy obchodziliśmy w 2010). Pulsowała przy tym intensywnie kolorowymi światłami. Symultanicznie zaś po elewacji kamienicy Szołayskich przesuwał się autograf Czesława Miłosza sprytnie rzutowany z zainstalowanego na mauzoleum projektora. Uff... Strach pomyśleć co się tu będzie dziać za rok, no chyba, że szczęśliwie skończy się budżet państwa.

Tłumy w Mocaku

2011-05-23T00:01:00.001+02:00

Stało się, mamy pierwsze muzeum sztuki współczesnej! Ludzie, wyjeżdżajcie do Krakowa i marsz na Zabłocie, ustawiajcie się w kolejkę, po pierwsze, historyczne bilety wstępu. Szybki Królik skakał co sił w nogach i załapał się do pierwszej dwusetki, oto bilet wstępu nr 193, nabyty w sobotę, 21 maja:

Ale już wcześniej - podczas czwartkowego uroczystego otwarcia z udziałem prezydenta Komorowskiego, oraz krakowskiej nocy muzeów dzień później, Mocak szturmowały tłumy (bez biletów). Z satysfakcją odnotowujemy, że i ludzie Rastra się do tego przyczynili - oto "Tłumy" Bartka Materki (właściwy tytuł: "Masa") efektownie prezentujące się na ścianie nowego muzeum jako jeden z pierwszych nabytków do jego kolekcji.

(Nie dam sobie głowy uciąć, ale zdaje mi się, że na Starowiślnej mignął mi nawet tramwaj wymalowany w "Masę" Materki.) Mamy nadzieję, że te cztery obrazy okażą się spełnionym proroctwem co do codziennej frekwencji w Mocaku.
A obok tych prac obraz Dwurnika, o którym już zresztą kiedyś pisaliśmy, z fragmentem innego obrazu Bartka w środku.

Mistrz Dwurnik jest tu godnie reprezentowany, zarówno w kolekcji, jak i w otwartej równolegle wystawie "Historia w sztuce". Na niej również obejrzeć można m.in. "Pozytywy" Zbigniewa Libery (wywiad z nim ukazał się na łamach pierwszego numeru kwartalnika wydawanego przez muzeum) oraz kameralną serię obrazów Marcina Maciejowskiego.
Tymczasem w pierwszej odsłonie kolekcji nasze serca raduje również tryptyk wideo Ragnara Kjartannsona, który trafił do krakowskiego muzeum wprost z ubiegłorocznej wystawy w Rastrze. Chwalimy się, że to zapewne pierwsza w historii praca współczesnego zagranicznego artysty sprzedana przez polską galerię polskiej instytucji. Oj zmienia się, zmienia się... wreszcie!

Wrocławskie nieustające biennale rzeźby w przestrzeni publicznej

2011-05-21T01:22:00.001+02:00

Wyjazd do Wrocławia zawsze jest przeżyciem obudowanym szczególnymi oczekiwaniami i odkryciami. Wiara w niezmierzony potencjał - architektoniczny, artystyczny, ekonomiczny, cywilizacyjny - tego miasta jakoś konsekwentnie mnie nie opuszcza, być może jestem po prostu jedną z ofiar skutecznego PR-u Wrocławia rządzonego przez skutecznych gospodarzy. W każdym razie pobyt w stolicy Dolnego Śląska stymuluje nieustannie do wzmożonej uwagi i obserwacji. I za każdym razem można spodziewać się intrygujących niespodzianek.
Tym razem Szybki Królik z zainteresowaniem tropił obiekty na szlaku Nieustającego Biennale Rzeźby w Przestrzeni Publicznej. Wiadomo, że Wrocław ma na tym polu szczególne tradycje, począwszy choćby od głośnego Sympozjum Wrocław '70 po liczne współczesne inicjatywy zarówno biennalowe jak i uliczne.
Nieustające Biennale... to projekt skrojoną na większą skalę, rozwijający się spontanicznie w najróżniejszych kierunkach w skutek zależnych i niezależnych inicjatyw, z środków publicznych, prywatnych, jak i bez środków. Takie uwarunkowanie wpływają wymiernie na artystyczny kształt imprezy, która w ciekawy, bezkompromisowy sposób łączy dzieła najróżniejszych gatunków i jakości formalnych. Mamy więc na szlaku do czynienia z obiektami starannie przemyślanymi i konsekwentnie zrealizowanymi jak i pracami całkowicie spontanicznymi. Oto krótki przegląd wybranych realizacji.

Przy jednym z głównych skrzyżowań miasta spiżowy remake instalacji Jerzego Kaliny "Przejście", która po raz pierwszy prezentowana była w Warszawie w 1977 roku na skrzyżowaniu Świętokrzyskiej i Mazowieckiej. Jak widać na zdjęciu - nieustannie wchodzi w interakcję z przechodniami.

A tu swego rodzaju współczesna odpowiedź na instalację Kaliny. Zaskakująca figura nawiązująca do formy manekina (albo robota kolejkowego "Ewa" znanego z serialu TV "Alternatywy 4"). Niestety nie podano autora tej pracy.

"Florianek" z wypolerowanym czubkiem kapelusza, gdyż według zamieszczonej obok instrukcji obsługi jego dotknięcie przynosi szczęście. Ten okaz zainstalowano na deptaku ulicy Świdnickiej, ale w całym Śródmieściu można natknąć się na liczne mutacje tej postaci. To swego rodzaju projekt totalny, być może - biorąc pod uwagę nie formę plastyczną lecz sposób rozmieszczenia rzeźb w przestrzeni miejskiej - zainspirowany sławnym projektem "Zaczyna się we Wrocławiu" Gostomskiego z 1970 roku. W ten sposób wypracowano nowy model rzeźby popularnej, łączący wulgarną, ludyczną formę z totalnością awangardowej myśli plastycznej.

A tu coś z "górnej półki" czyli instalacja Moniki Sosnowskiej zrealizowana na zamówienie domu towarowego "Renoma" i usytuowana na trawniku obok tegoż. Metalowa struktura nawiązująca do spiętrzonych konstrukcji przenośnych bazarowych straganów.

I wreszcie najbardziej niezwykła i prawdziwa rzeźba wrocławska - "Żywa rzeźba" czyli Andrzej Dudek-Duerer, legendarna postać alternatywnej sceny wrocławskiej, performer, muzyk, reinkarnacja Albrechta Duerera, autor wieloletnich projektów "Sztuka butów" i "Sztuka spodni". Cały czas bardzo aktywny, ujawnia się jako "Żywa rzeźba" w różnych miejscach i przy różnych okazjach - tu widzimy go na terenie biennale WRO.

WROcławska nagroda dla Igora Krenza

2011-05-17T23:45:00.001+02:00

O niewierny Tomaszu! Po wielu latach wątpienia, a nawet publicznego obnoszenia się z przekonaniem, że coś takiego jak Biennale Sztuki Mediów WRO we Wrocławiu nie istnieje, Szybki Królik odbył inicjacyjny skok w sam środek gorącego od WRO Wrocławia.
I faktycznie - projekcje, wykłady, wystawy, performensy, koncerty, goście z kraju i zagranicy - wszystko to dzieje się naprawdę. Zrazu też w w festiwalowym tłumie objawiły się znajome twarze państwa Krenzów z Warszawy. Igor Krenz jest zasłużonym, wielokrotnym uczestnikiem biennale WRO, wcielał się już tu w rolę zarówno artysty jak i jurora. Można nawet odnieść wrażenie, iż posiadł szczególny status rezydenta WRO. W tym roku była to jednak rezydentura wyjątkową aktywna. Najnowsza praca Igora prezentowana jest w ramach głównej wystawy biennale. To próba rozwiązania nurtującego twórcę dylematu jak stworzyć uniwersalny obraz filmowy, który zachowa pełnię swoich właściwości zarówno w telewizyjnym formacie 4:3, jak i filmowym 16:9. Zaprezentowana we Wrocławiu instalacja wykorzystuje klasyczną technikę charakterystyczną dla niezapomnianych, pionierskich dzieł wczesnej sztuki wideo z lat 60. i 70. - czyli transmisję na żywo bezpośrednio z kamery na podłączone do niej monitory. Zaproponowane przez artystę rozwiązanie, choć jeszcze nie w pełni doskonałe, zdecydowanie przybliża widzów do tego szczęśliwego momentu w którym, z ekranów telewizyjnych zniknie deformacja.

Ale to nie koniec, właściwie dopiero początek. W kameralnej przestrzeni Atelier WRO przy ul. Kuźniczej prezentowana jest indywidualna wystawa Igora pt. "Morfologia matematyczna w teledetekcji".

Ten szczególny projekt miał swoją premierę parę miesięcy temu w krakowskim Goldex Poldex, gdzie zebrał szereg entuzjastycznych recenzji. Teraz zyskał doskonały kontekst jako część programu Biennale Sztuki Mediów. Wystawa, składająca się z kilkunastu onirycznych filmów wideo prezentowanych na gęsto spiętrzonych monitorach oraz kilku obiektów, obrazów, kompozycji naściennych i katalogu stanowi poważne wyzwanie dla wszystkich poważnie zainteresowanych związkami współczesnej sztuki, nauki i technologii. Niezależnie od uwodzącego suspensu jaki wpisany jest w ten projekt, a którego tu na wszelki wypadek nie zdradzę, trzeba podkreślić, że wystawa Krenza zastawia również pułapkę na powierzchownego, rozbawionego nią widza. Niespodziewanie, najzupełniej poważnie "Morfologia..." staje w obronie hermetycznego języka sztuki i jego autonomii.

Szczęśliwie w swoim entuzjazmie wobec tego projektu nie jestem osamotniony. Wyrazem tego nagroda, którą uhonorowano artystę podczas tegorocznego WRO. Po raz pierwszy przyznana Nagroda Krytyków i Wydawców Prasy Artystycznej (w wysokości 5000 pln) trafiła właśnie do Igora Krenza za "Morfologię matematyczną w teledetekcji". Cieszymy się i gratulujemy artyście!

Spotkanie ze Zbyszkiem Rogalskim w Toruniu

2011-05-16T14:21:00.000+02:00

Dziś zapraszamy mieszkańców pięknego Torunia, siedziby wielkiego Centrum Sztuki Współczesnej i głośnej rozgłośni radiowej, na spotkanie z artystą - malarzem, fotografikiem, miłośnikiem muzyki - Zbigniewem Rogalskim. Spotkanie rozpocznie się dziś o godz. 20.00 w sławnym klubie studenckim UMK Od Nowa, w ramach cyklu "Połączenia bezpośrednie". Wstęp wolny.

Nowojorskie echa bólu fantomowego

2011-05-11T23:58:00.000+02:00

Jakiś czas temu dobiegła również końca pierwsza wystawa indywidualna Oskara Dawickiego w Nowym Jorku - "Phantom Pain" - w obchodzącej w tym roku 25-lecie galerii Postmasters na Chelsea. Wypada więc przywołać dotychczasowe prasowe echa tego ciepło przyjętego pokazu.

Taylor Ruby w recenzji na łamach ArtSlant odnajduje w pracach Oskara ważkie wątki antykonsumpcyjne:

By emphasizing the ironic, the funny, and the slightly grotesque, Dawicki suggests that art, like foodstuffs and movie stars, can be viewed as an item for consumption. Discomfort and weakness work together with satire to identify the status of the contemporary artist in a world of excess.

Natomiast "Newsweek" w swej witrynie The Daily Beast odnotował skrzętnie wątki beckettowskie u Dawickiego:

All Dawicki’s work borrows Samuel Beckett’s absurdist mix of comedy and pain: I can’t eat on, I’ll eat

Puenta może być tylko jedna - na zdjęciu poniżej nowojorska wersja pracy Oskara "Inicjały" wykonanej z trutki na szczury.

Nowy Budny w nowym "Frieze"

2011-05-10T22:30:00.000+02:00

Ciekawa nowość na rynku prasy artystycznej. Znany i lubiany londyński magazyn "Frieze", podejrzewany zakulisowo o plany dalszej ekspansji targowej (Frieze Art Fair w Nowym Jorku?) tudzież o pomysły otwarcia własnej szkoły artystycznej, zaskoczył zupełnie inną inicjatywą. Oto ukazał się właśnie pierwszy numer "Frieze d/e" - mutacji magazynu na rynek niemiecki. Czasopismo jest dwujęzyczne - niemiecko-angielskie - i ma ukazywać się rytmie kwartalnym. Posiada też osobną, niemieckojęzyczną witrynę internetową i co najważniejsze - różną od wersji angielskiej zawartość. Niedawno informowaliśmy o zamieszczonej na łamach "Frieze" recenzji z wystawy Michała Budnego w Naechst St. Stephan w Wiedniu, a tu proszę, w pierwszym numerze "Frieze d/e" recenzja z najnowszej wystawy Michała w Kunstverein Duesseldorf. Naomi Smolik pisze o intrygującej ambiwalencji jego prac - minimalistycznych klasycznie i minimalistycznych w cudzysłowiu zarazem. Polecamy, tym bardziej, że wystawa w Duesseldorfie kilka dni temu dobiegła końca. Za to już w najbliższy piątek, 13ego maja otwarcie kolejnej wystawy solowej Michała w niemieckiej instytucji publicznej, tym razem w Kunstmuseum Stuttgart, zapraszamy serdecznie!

Ballady i Romanse zagrają w piątek, 13-ego.

2011-05-09T22:48:00.002+02:00

Po fali entuzjastycznych recenzji jakimi została powitana w mediach ogólnopolskich druga płyta Ballad i Romansów czas na konfrontację na żywo. W najbliższy piątek w warszawskiej Hydrozagadce siostry Wrońskie wystąpią z koncertem. Nota prasowa kusi niezwykłymi atrakcjami:
Zespół Ballady i Romanse na koncertach występuje w pięcioosobowym składzie: Zuzia śpiewa, Basia gra na klawiszach i śpiewa, Marek Dziedzic gra na syntezatorach i Toy Piano, Radek Łukasiewicz na basie i Maciek Gołyźniak na perkusji. Na najbliższym koncercie zagrają piosenki z ostatniej płyty "Zapomnij" w nieco innych aranżacjach niż na krążku. Pojawią się między innymi: szalone solo na bębnach, jeszcze bardziej szalone solo na Kazoo i niezwykła energia janczarów. Takie piosenki jak: "Oddechy", "Ozimina" porwą do tańca, a "Czarna Ramka" zacznie bujać w klimacie R'n'B. A dla bardziej refleksyjnych słuchaczy będą też momenty wyciszenia gdzie siostry wprowadzą w melancholijny nastrój takimi utworami jak "Kaczeńce" czy przesmutne "Dla Ciebie". Ale hip-hopowe "Zapomnij" rozbuja i tych i tych. Na końcu koncertu jedna z sióstr przeskakuje przez płonącą obręcz. Dla tych i innych zaskakujących sytuacji i dźwięków, warto przyjść obejrzeć i posłuchać Ballad i Romansów nawet 13 maja w piątek!
A na koniec bardziej osobiste zaproszenie bezpośrednio od zespołu:
Serdecznie zapraszam na nasz koncert w Hydrozagadce 13 maja w piątek.
Godzina 21:00
Pozdrawiam
zuzia

Koniec Azorro odnotowany

2011-05-07T10:25:00.000+02:00

Najnowsze wydanie periodyku "Notes" przynosi m.in. wywiad z twórcą filmów eksperymentalnych Igorem Krenzem. I chociaż rozmowa ta przeprowadzona została prawie rok temu, warto ją odnotować ponieważ przynosi kilka ważkich, po raz pierwszy ogłoszonych czarno na białym, stwierdzeń. Recz dotyczy Siupergrupy Azorro, której Igor jest współtwórcą:
"Czy biorąc pod uwagę milczenie grupy w ostatnich latach, jest to równoznaczne z rozwiązaniem Azorro?" - pyta Magda Kobus.
"Tak" - odpowiada Igor Krenz.
To bodaj pierwsza opublikowana tak jednoznaczna deklaracja co do ostatecznego rozwiązania grupy, chociaż scena finałowej kłótni i rozejścia się artystów w cztery strony świata (dosłownie i w przenośni) została wyreżyserowana w filmie Azorro "Ostatni film", który miał swoją premierę podczas retrospektywnej wystawy grupy w CSW w Toruniu.

Całość rozmowy można przeczytać online w elektronicznej wersji "Notesu".
.
.

Udany wernisaż PM w Berlinie

2011-05-04T21:13:00.000+02:00

Berliński Gallery Weekend za nami, takoż otwarcie wystawy najnowszych prac Przemka Mateckiego w galerii Carlier Gebauer. Dla ich ekspozycji berlińska galeria przemeblowała swoją przestrzeń i wybudowała specjalny gabinet, w którym obrazy i papiery Przemka nabrały szlachetnego, koneserskiego smaku.

Same prace zresztą mogą zaskoczyć osoby śledzące dotychczasową twórczość artysty. W poszukiwaniu absolutnej abstrakcji Przemek sięga tym razem do historii sztuki odtwarzając na własnych płótnach obrazy Rembranta, Delacroix, Denisa, Cezanne'a i innych. W rozmalowanej i wyrafinowanej kolorystycznie scenerii pojawiają się znowu fotografie - twarze i sylwetki wycinane z kolorowych magazynów o wszystkim i niczym. Prace radykalnie figuratywne, kanoniczne i zarazem na współczesny sposób barbarzyńskie.

Pierwsze opinie i wrażenia jakie napływają z Berlina - bardzo pozytywne! Ulrich Gebauer, galerzysta, wernisażowy wieczór z pracami Przemka podsumował zwięźle, ale treściwie: "There was a great interest in Przemeks work. We sold and we got a lot of complements even from Berlin painters (the hardest critics)".
A w gęstym wernisażowym tłumie dało się rozpoznać wiele znajomych twarzy, między innymi - na zdjęciu poniżej - dawno nie widziany, rezydujący w Belinie artysta Ryszard Górecki z partnerką, pozdrawiamy!

Film w Rastrze, Raster w filmie

2011-05-03T19:51:00.001+02:00

Trwa szczególne życie po życiu naszej galerii na Hożej. Wciąż się nam jeszcze nie udało spakować i wynieść stamtąd i choć siedzimy na walizkach, wciąż odwiedzają nas goście, a nawet, wciąż dzieje się tu sztuka. Ostatnio - filmowa. W miniony piątek gościliśmy ekipę z mistrzowskiej szkoły filmowej Andrzeja Wajdy. W scenerii naszej dawnej sali wystawowej kręcono zwiastunową scenę do filmu "Performer", uważanego potocznie za ekranizację książki "W połowie puste". Reżyseruje Łukasz Ronduda we współpracy z Oskarem Dawickim, którego prace stały się inspiracją i punktem wyjścia do scenariusza. Również na planie filmowym pojawiły się znane z twórczości Oskara detale. Parę głównych bohaterów - performera Rolanda i młodej artystki - odegrali Mariusz Bonaszewski i Olga Frycz. Więcej zdjęć z tego niecodziennego zdarzenia można obejrzeć na fejsbuku.

Bel Etage - działania na Rosa Luxemburg Platz

2011-04-30T23:14:00.002+02:00

Oto już do nas dotarły zdjęcia z manewrów artystycznych na berlińskim Rosa Luxemburg Platz w ramach projektu "Bel Etage".

Sławek Elsner w subtelny sposób odmienił drobny detal wyposażenia placu - kulę wieńczącą jeden z słupków odgradzających chodnik. Precyzyjna polichromia przedstawia kulę ziemską - globus, zakłócając ciekawie proporcje pomiędzy tym co wielkie i małe, lokalne i globalne, przyziemne i kosmiczne. Na zdjęciach poniżej artysta przy pracy i jej efekty.

Z kolei Przemek Matecki nawiązując do swoich wcześniejszych praktyk tego typu, pojawił się i zniknął aby pozostawić po sobie jedynie datę zapisaną farbą na wybranym fragmencie świata materialnego.

A tu w artystycznym ujęciu jak najbardziej dosłowne spotkanie dwóch twórców: Sławek i Przemek pod niebem Berlina.

Perspektywy sztuki z perspektywy Podlasia

2011-04-29T01:26:00.001+02:00

Czasem przezwisko potrafi być mylące. Bo Szybki Królik nie zawsze jest aż tak szybki jakby sobie i innym tego życzył. Dziś mowa bowiem o publikacji, która ujrzała światło dzienne już jakiś, spory, czas temu. Nakładem niestrudzonej białostockiej Galerii Arsenał ukazał się skromny na pozór tom zatytułowany wyzywająco "Czy sztuka jest potrzebna i dlaczego?". Na pozór, bo tylko z zewnątrz wygląda skromnie objętościowo, ale w rzeczywistości jest po brzegi wypełniony treścią (aż żal, że taką drobną czcionką złożony!). Rzecz jest podsumowaniem cyklu wykładów zrealizowanych w Arsenale w latach 2002-2010, a wśród ich autorów mnóstwo autorytetów i dyrektorów, co Królik odnotowuje z pewnym skrępowaniem, bo i on ma skromny swój udział w tej publikacji, chociaż cokolwiek pokrętny, bo to nie artykuł lecz krótki esej wizualny - "Mapa gospodarcza sztuki współczesnej w Polsce. Wstęp do badań". Poniżej jedna rozkładówka z tegoż z wykresami, które wskazują wyraźnie, że sztuki u nas coraz więcej i więcej... A czy jest potrzebna i dlaczego, o tym jest reszta książki.

Berliński weekend PM

2011-04-26T22:38:00.000+02:00

Zbliża się pierwszy majowy weekend, u nas zwany długim, a np. w Berlinie - gallery weeken d. Koalicja berlińskich galerii pod tym hasłem wykreowała realne, ponadlokalne wydarzenie artystyczne. Galerie urządzają w tych dniach wernisaże nowych, zwykle starannie dobranych wystaw, aby popisać się wszystkim co najlepsze przed międzynarodową publicznością. Przy tej okazji ożywają również różnej maści niezależne przestrzenie i projekty. Naszym wysłannikiem i przewodnikiem po tegorocznym berlińskim weekendzie galeryjnym jest Przemek Matecki. Już w czwartek, o 16.00, ma on rozpocząć działania na Rosa-Luxembourg Platz w ramach corocznego projektu "Bel Etage" (można kliknąć, żeby odświeżyć sobie naszą relację z zeszłorocznej edycji z udziałem Rafała Bujnowskiego). Wśród innych uczestników tego kuratorowanego przez berlińską artystkę Renatę Kamińską projektu, który tym razem rozgrywa się na świeżym powietrzu, warto wymienić Sławka Elsnera, a także m.in. Romana Signera, Jana Mancuskę, Alicję Kwade i Agnieszkę Brzeżańską.

Akcję "datowania" Przemek, ma kontynuować w piątek w tej samej okolicy o 15.00, a już godzinę później rozpoczyna się wernisaż wystawy jego najnowszych prac w galerii Carlier Gebauer. Na stronie galerii można już się zapoznać z reprodukcjami wybranych prac i tekstem wprowadzającym w co rusz zaskakujący i ambiwalentny świat farb i czasopism Przemysława Mateckiego. Będziemy nasłuchiwać wieści od naszego specjalnego wysłannika i nie omieszkamy podzielić się nimi z wiernymi czytelnikami dzienniczka Szybkiego Królika.

Szybki Królik - nowy, lepszy przepis

2011-04-25T19:03:00.000+02:00

Dwa lata temu na tych łamach relacjonowałem świąteczne zmagania z królikiem.Wtedy królik trochę zanadto wysechł w piekarniku. Tej wiosny znalazłem wreszcie dobry przepis. Części królika (na święta trafiły nam się polędwiczki, ale udka też są niczego sobie) nacieramy oliwą, sosem sojowym i bazylią, układamy w naczyniu na startej na grubo cukinii, przysypujemy pomidorkami koktajlowymi, a samo naczynie przykrywamy płatem ciasta pierogowego. Godzina w piekarniku na 180 stopni i gotowe. Super.

Białostocki mir

2011-04-23T00:54:00.001+02:00

Idą święta, atmosfera robi się domowa. Dlatego wraz z życzeniami na miejscu będzie zdać krótką relację z wystawy "Mir" otwartej w miniony piątek w białostockim Arsenale. Jej kuratorami są Zuzanna Hardyś i Michał Lasota z poznańskiej galerii Stereo, ostatnio nad wyraz aktywni na niwie kuratorskiej. Wystawy o domu i rodzinie to nie obcy nam temat, tym razem jednak zwróćmy uwagę na udział Anety Grzeszykowskiej i Michała Budnego. Ta pierwsza pokazuje po raz pierwszy w Polsce film "Urodziny" - duszną historię rodzinną wyedytowaną na bazie znalezionego przypadkiem amatorskiego nagrania z pierwszych urodzin dziecka.

Z kolei Michał Budny zrealizował nowe prace, powściągliwe obiekty nawiązujące swoją formą do domowych obiektów: nakrytego obrusem stołu i zawieszonego na ścianie obrazu (fot. Mateusz Sadowski).

Wystawa trwa do 15 maja, dzień wcześniej odbędzie się jej pełen atrakcji finisaż.

Eva Kotatkova z wizyta w Warszawie

2011-04-22T12:12:00.000+02:00

Dwa dni temu odwiedzila nas w Warszawie Eva Kotatkova, młoda czeska artystka, której prace zwracają na siebie coraz większą uwagę międzynarodowej społeczności artystycznej. Eva wystawiała na ubiegłorocznym biennale w Liverpoolu, w tym roku szykuje się do pokazu w ramach biennale w Lyonie, a kolejną tego typu imprezą w jej życiorysie będzie biennale w Sydney. Jej prace - w największym skrócie - dotyczą form organizacji życia społecznego: zamieszkania, edukacji, kohabitacji. Instalacje, rysunki, wideo, rzeźby i obiekty Evy wizualizują i materializują struktury w jakie człowiek jest wdrażany na różnych poziomach pożycia społecznego. Szereg prac ma charkater partycypacyjny i performatywny, opiera się "badaniach terenowych" i "ankietach" prowadzonych przez artystkę. Zarazem, szereg z nich ma egzystencjalny posmak - ukazuje uwikłanie ciała w system zachowań, odruchów i zobowiązań społecznych.

Wizyta artystki w Warszawie miała konkretny cel - przyjrzenie się przestrzeni, w której na nasze zaproszenie ma powstać jej monumentalna instalcja. Planowany termin realizacji - jeszcze przed wakacjami - szczegóły niebawem! A na zdjęciu poniżej Eva nad Wisłą w towarzystwie kierownictwa Rastra oraz Zbigniewa Libery, tutaj w roli kwalifikowanego przewodnika po Warszawie.

W imię dobra - centrum dowodzenia gruntownie odnowione

2011-04-20T13:58:00.001+02:00

Jakiś czas temu na tych łamach, w ramach programu odwiedzin pracowni artystów, prezentowałem centrum dowodzenia Oskara Dawickiego - jego miejsce nieustającej pracy twórczej i zamieszkania zarazem. Opis tego szczególnego miejsca trafił nawet na łamy powieści "W połowie puste". Tymczasem, z inicjatywy artystki Sophie Jocz i kuratorki Agnieszki Sural zrealizowane zostało właśnie niezwykłe przedsięwzięcie gruntownej renowacji i przebudowy centrum dowodzenia. A wszystko, jak głosi tytuł projektu, "W imię dobra" czyli dla podtrzymania elementu bezinteresowności w społeczeństwie i sztuce. Kilkuminutowy filmu dokumentujący proces renowacji z programowym komentarzem jest zarazem trailerem większej całości, filmu Sophie Jocz "W imię dobra".

Michał Budny we "Frieze" i na Art Cologne

2011-04-16T00:58:00.001+02:00

Kwietniowe wydanie poczytnego angielskiego miesięcznika "Frieze" przynosi recenzję Simona Reesa z niedawnej wystawy indywidualnej Michała Budnego w wiedeńskiej Galerie Naechst St. Stephan.

Trzy eleganckie prace z tamtej wystawy galeria z Wiednia prezentuje również na trwających jeszcze do niedzieli targach Art Cologne w Kolonii.

Na tych samych targach Johnen Galerie z Berlina przypomina wspaniałą, wieloelementową instalację "Mapa", prezentowaną oryginalnie w zlikwidowanej już kolońskiej siedzibie tejże galerii w 2005 roku.

A zupełnie premierowe prace Michała można, a nawet należy, obejrzeć na naszym stoisku.

Art Cologne: Maurice Lacroix Art Award dla Rastra!

2011-04-15T10:58:00.001+02:00

Gorące wieści z targów Art Cologne! Stoisko Rastra zostało uznane za najlepsze spośród 40 prezentacji w sekcji New Contemporaries grupującej młode galerie prezentujące najnowszą sztukę. Wczoraj wieczorem odbyła się uroczystość wręczenia Maurice Lacroix Art Award - dyrektor galerii Michał Kaczyński odebrał nagrodę w postaci złotego zegarka (idą nowe, złote czasy?) oraz darmowego stoiska dla galerii na przyszłorocznych targach Art Cologne. W jury nagrody zasiadały oprócz dyrektora targów oraz przedstawiciela sponsora, Dorothea Jendricke, dyrektorka. Neuer Aachener Kunstverein i Dr. Vanessa Joan Mueller, dyrektorka Kunstverein der Rheinlande und Westfalen w Dusseldorfie.Cieszymy się i gratulujemy artystom! Na zdjęciach nagrodzone stoisko z pracami Rafała Bujnowskiego, Michała Budnego, Anety Grzeszykowskiej i Zbigniewa Rogalskiego oraz przekazanie nagrody kierownictwu Rastra.

Uwaga! Podrabiane plakaty...

2011-04-14T22:24:00.001+02:00

Tego jeszcze nie było. Oto parę dni temu trafił w nasze ręce egzemplarz plakatu Wilhelma Sasnala z edycji "Plakaty z przeszłości i przyszłości", którą Raster wyprodukował w 2003 roku. Ale był to wyjątkowy egzemplarz, bowiem... podrobiony! Zgadzał się format, ale technika już nie - zamiast sitodruku miałem w rękach wydruk z dość marnego pliku zresztą, bowiem napisy były na wydruku silnie spikslowane. W dodatku i niestety, bo to już rasowe oszustwo, na odwrocie znajdowała się fałszywa sygnatura sugerująca autorstwo Wilhelma.. Łowców okazji uczulamy więc - przyjrzyjcie się dokładnie zanim kupicie! Plakaty z tej edycji osiągają już dość spore sumy na aukcjach, tym bardziej zapraszam do nas, niektóre z tych plakatów są wciąż dostępne u nas w sprzedaży po bardzo konkurencyjnych cenach i z pełną gwarancją autentyczności. A poniżej reprodukcja plakatu, którego podróbka pojawiła się na rynku.

Raster na Art Cologne

2011-04-12T00:04:00.000+02:00

Dzisiaj otwarcie kolejnej edycji najstarszych targów sztuki współczesnej - Art Cologne w Kolonii. Choć może nie tak potężne jak kiedyś, to jednak historia zobowiązuje i tym razem zobowiązała również nas do pierwszego w historii Rastra uczestnictwa w tej imprezie. Zapraszamy więc serdecznie na nasze stoisko, na którym prezentujemy m.in. premierowe prace Anety Grzeszykowskiej, Michała Budnego i Zbyszka Rogalskiego, a także prace Rafała Bujnowskiego. Poniżej zdjęcie najnowszej lalki Anety Grzeszykowskiej - po raz pierwszy białej, bo rzecz dotyczy teraz przyszłości - oto córka artystki Franciszka w przebraniu myszki w 2014. Po więcej prac z naszej oferty targowej proszę kliknąć tu.

KwieKulik w Tate, na Art Basel i w Rastrze!

2011-04-05T14:02:00.001+02:00

Dziś o 18.30 w Tate Modern w Londynie projekcja "Działań z Dobromierzem" (1972-74) Kwiekulik, po niej zaś rozmowa z udziałem Zofii Kulik, Łukasza Rondudy i kuratora Tate Stuarta Comera. To wydarzenie towarzyszy prezentacji zakupionej do kolekcji Tate innej pracy KwieKulik - "Odmiany czerwieni / Droga Edwarda Gierka" (1971). Trafiła ona właśnie na stałą ekspozycję muzeum i jest pokazywana na 3 piętrze (Level 3). Całe szczęście, że warszawskie MSN zaprezentowało rok temu "Działania z Dobromierzem" w ramach pokazu swojej kolekcji, inaczej byłby znowu wielki wstyd... a tak, jest tylko mały wstydzik i duża duma.
To dobra okazja żeby zapowiedzieć kolejne tegoroczne premierowe prezentacje KwieKulik. Z przyjemnością informujemy więc o pokazie wybranych prac KwieKulik na stoisku Rastra na tegorocznych targach Art Basel. Indywidualna prezentacja w sekcji Art Feature przybliży międzynarodowej publiczności targowej prace z lat 1974-78, w których artyści łączyli swoje eksperymentalne praktyki twórcze z zarobkowymi chałturami.
Tym samym, co czynimy ze szczególną satysfakcją i radością, anonsujemy rozpoczęcie stałej współpracy między Rastrem a KwieKulik!

Azorro - Ostatnie spotkanie?

2011-04-04T16:14:00.000+02:00

Dziś o 19.00 w Teatrze Polskim we Wrocławiu Paweł Jarodzki poprowadzi spotkanie z supergrupą Azorro. To jedna z tych nielicznych ostatnimi czasy okazji, aby zobaczyć wszystkich członków grupy we wspólnej akcji. Spotkanie odbywa się z okazji retrospektywy Azorro, która po prezentacjach w Toruniu i Białymstoku trwa aktualnie we wrocławskim BWA Awangarda (jeszcze do 10 kwietnia). Tym razem jej tytuł to "Ostatnia wystawa". Na jej marcowym otwarciu grupa wystąpiła w eksperymentalnym składzie. Nieobecnych Oskara Dawickiego i Igora Krenza zastąpili godnie wrocławscy twórcy Jerzy Kosałka i Jacek Zachodny. Relację z tego wyjątkowego wernisażu można obejrzeć na łamach internetowego "Wybiegu". Dostępna jest też już książka podsumowująca dzieje Azorro z kilkoma interesującymi esejami, wywiadami z artystami oraz listami dialogowymi ich filmów. To podstawowy materiał źródłowy do studiów nad fenomenem Azorro.

Villa Tokyo, naprawdę!

2011-04-01T22:17:00.002+02:00

Prima Aprilis, w dodatku 3 tygodniu po strasznym trzęsieniu ziemi w Japonii, trudno o gorszy moment, żeby zaanonsować projekt, nad którym od jakiegoś czasu pracujemy z coraz silniejszą wiarą, że mimo wszystkich przeciwności losu uda się go zrealizować. Czyli Villa Tokyo! Po pięknym ubiegłorocznym lecie w Reykjaviku, zapraszamy do Tokio, gdzie wspólnie z kilkunastoma europejskimi i japońskimi galeriami stworzymy tygodniową willę sztuki. Tym razem nasz koncept zakłada indywidualne prezentacje artystów oraz - jak zawsze - bogaty program towarzyszący. Jednym z jego elementów będzie niespodziewana, tokijska odsłona Witryny z warszawskiego placu Konstytucji. Równolegle również swój program wykładów w dwóch tokijskich muzeach zaprezentuje warszawskie Muzeum Sztuki Nowoczesnej.
Obecnie dopinamy listę uczestników oraz terminy - kataklizm tsunami pokrzyżował wiele planów, a konkretnie je opóźnił. Nie poddajemy się, o czym pisze też na łamach "The Art Newspaper" Richard Unwin. Działa już, na razie tylko zajawkowa, strona projektu - www.villaraster.com. Będziemy informować o postępach prac i tanich biletach lotniczych. Tymczasem garść zdjęć z podróży roboczej do Tokio można wyszperać na fejsbuku.

Transylwania w Poznaniu

2011-03-27T22:17:00.007+02:00

Szybki Królik nie może sobie teraz pozwolić na dalekie podróże, jak np. do Transylwanii, ale za to Transylwania przyjechała do nas, tzn. do Poznania. Oto kilka migawek z wystawy w tamtejszej galerii miejskiej Arsenał, skomponowanej przez Michała Lasotę z galerii Stereo z wykorzystaniem m.in. prac Michała Budnego ("Granice") oraz Rafała Bujnowskiego (dwa obrazy z cyklu "Mgła").
Tak na marginesie: ładne zdjęcia, prawda? zrobił je Mateusz Sadowski.

Czy pamiętają Państwo loterię Misia Zdzisia?

2011-03-25T23:48:00.000+01:00

No właśnie, to nie wydarzyło się wcale 30 lat temu, tylko w zeszłym roku. Na kartach kalendarza zrywanego na rok 2010 przygotowanego przez "Periodyk Najgorszy" gościł co jakiś czas Miś Zdziś. Ale prawdziwym clou były filmowe losowania jego loterii, upubliczniane w internecie. Nic dziwnego, bo twórcami tej sympatycznej postaci i fantazyjnych etiud filmowych są Aneta Grzeszykowska i Jan Smaga, onegdaj projektanci pracujący dla dziecięcej firmy odzieżowej Endo, a od niedawna szczęśliwi rodzice. Nadarza się okazja, żeby przypomnieć sobie absurdalny dorobek filmowy Misia Zdzisia, a okazją po temu będzie sobotnia (26 marca!) prezentacja "Periodyku Najgorszego" w krakowskim Goldex Poldex, gdzie filmy będą prezentowane. Poniżej nieskromna zachęta.

Nowy projekt The Fair Gallery

2011-03-25T00:35:00.000+01:00

The Fair Gallery (Raster + gb agency + Jan Mot + Hollybush Gardens), nasz międzynarodowy alians na rzecz humanizowania praktyk galeryjnych, znowu w akcji! Po wspólnych, eksperymentalnych prezentacjach na targach Frieze w Londynie (2007 i 2008) teraz przystępujemy do realizacji całkowicie odmiennego projektu. Wspólnie z amsterdamską De Appel - instytucją słynną nie tylko z programu wystawowego, ale też z jednego z najlepszych kursów kuratorskich (jego absolwentem jest m.in. Adam Szymczyk) otwieramy nowy rozdział w edukacji artystycznej. To roczny kurs dla przyszłych galerzystów - pierwsza szkoła ucząca kreatywnej pracy w zawodzie galerzysty. Jak założyć galerię? Jak pracować z artystami, z kolekcjonerami i instytucjami? Jak przygotować prezentację targową? Kurs ma charakter międzynarodowy i będzie obejmował podróże studyjne do kilku miast europeskich, praktykę w wybranej galerii, a na koniec przygotowanie jednodniowego stoiska na targach sztuki LISTE w Bazylei. Program rozpoczną - jesienią 2011 - tygodniowe warsztaty Curating in the Profit Sector prezentujące ideę kursu wśród potencjalnych uczestników z całego świata. Pierwszy nabór na kurs planowany jest na luty 2012 roku.
Szczególy na stronach De Appel.

Nowojorskie konfrontacje Oskara

2011-03-20T21:00:00.004+01:00

Z pobytu twórczego w Nowym Jorku powrócił szczęśliwie Oskar Dawicki (w tamtejszej galerii Postmasters trwa do 9 kwietnia jego indywidualna wystawa). Poniżej trzy zdjęcia z nowojorskich peregrynacji artysty. Spotkanie z najsłynniejszym iluzjonistą i specjalistą od ucieczek - Harrym Houdinimi (konfrontacja miała miejsce w Jewish Museum). Poniżej autorska próba ucieczki z galerii - przeniknięcia przez własną dziurę. A na końcu próba zniknięcia na tarasie apartamentu na Manahattanie.

Piątkowe wernisaże z naszą reprezentacją

2011-03-17T20:55:00.001+01:00

W piątek, 18 marca otwarcie dwóch ciekawych wystaw zbiorowych z udziałem artystów Rastra. Po pierwsze, w warszawskiej Zachęcie inauguracja projektu "Historie ucha", który towarzyszy kolejnej edycji festiwalu beethovenowskiego. Specjalnie przygotowaną na tę okazję pracę przedstawi Bartek Materka, a swoje obrazy pokaże również Marcin Maciejowski.

Po drugie, w poznańskim Arsenale, wernisaż wystawy "Transylwania", kolejnego wcielenia projektu kuratorskiego Michała Lasoty z Galerii Stereo. To nowa wersja pokazu, ktory był prezentowany w BWA w Zielonej Górze jesienią zeszłego roku. Tym razem Rafał Bujnowski pokaże obrazy z serii "Mgła", a Michał Budny nieśmiertelne "Granice". Serdecznie zapraszamy!

29 marca premiera nowej płyty Ballad i Romansów

2011-03-14T23:41:00.000+01:00

29 marca ukaże się w sklepach długo oczekiwana druga płyta Ballad i Romansów! Nosi ona łatwy do zapamiętania tytuł "Zapomnij" zaczerpnięty tym razem nie z Mickiewicza lecz z Miłosza. 29ego będzie można nie tylko kupić płytę, ale też wysłuchać w Radiu Pin audycji z udziałem sióstr Wrońśkich. Start o 20tej. Dla podtrzymania dobrej tradycji, okładkę nowej płyty zdobi - tak jak poprzednio - praca Tomka Kowalskiego. Wewnątrz załączonej do płyty książeczki oprócz tekstów piosenek również zdjęcia członkiń zespołu z sensacyjnej sesji zdjęciowej zrealizowanej w warszawskim antykwariacie Logos przez Joannę Szproch. Dwa ujęcia z tej serii poniżej. Płytę promuje piosenka "Oddechy".

"New York Times" o historii i przyszłości Rastra

2011-03-12T11:15:00.000+01:00

"New York Times" i "International Herald Tribune" piszą w ten weekend obszernie o warszawskiej scenie galeryjnej. Ginanne Brownell w artykule "Warsaw's Galleries, Hidden Away, Seek to Be Found" szkicuje obraz naszych warszawskich, galeryjnych trosk, zmartwień i planów na przyszłość. Tekst w dużej części dotyczy też Rastra i naszej przeprowadzki - zapraszamy do lektury!

Warpechowski Dawicki - dialog chwytający za serce

2011-03-09T23:16:00.001+01:00

Wystawa "Warpechowski Dawicki" w łódzkim Muzeum Sztuki, na której otwarcie niedawno zapraszaliśmy okazała się wydarzeniem poruszającym artystycznie, ale też tak po ludzku, życiowo. Starannie skomponowana, z kilkoma nowymi, świetnymi pracami Oskara, ukazuje tego artystę jako wrażliwego, dojrzałego młodzieńca poruszającego się swobodnie w aurze natchnionej egzystencjalnym duchem sztuki Warpechowskiego. Kulminację wystawy stanowi wizyjne złożenie dwóch znanych motywów z twórczości Mistrza i Ucznia - oto na nocnym niebie, między gałęziami oskarowego "Drzewa Wiadomości" (2008), niczym księżyc objawia się sylwetka młodego Warpechowskiego w "Dialogu ze śmiercią" (1976).

Nie będę więcej opowiadać, żeby nie psuć wrażeń, ale muszę jeszcze koniecznie wspomnieć "17 lat tracenia blasku" (foto poniżej)

oraz afisz "Kamień i piórko" opisujący dość niezwykłą historię stworzenia przez Ucznia dzieła Mistrza. Szczegóły w Łodzi oraz w książce "W połowie puste".

Tu jeszcze twórca tej pięknej wystawy - Łukasz Ronduda - pochłonięty tłumaczeniem sensu niewiernym. W tle praca Piotra Uklańskiego z sąsiedniej, równoległej wystawy "Bodzianowski, Konieczny, Uklański, Warpechowski".

Na niej też jedna rewelacyjna praca Warpechowskiego - instalacja "Azja". Azja. Kosmos. Szacunek.

Obraz Agaty Bogackiej w kolekcji ING

2011-03-08T22:06:00.001+01:00

Z przyjemnością informujemy, że renomowana kolekcja Fundacji Sztuki Polskiej ING wzbogaciła się właśnie o pierwszą w swoich zbiorach pracę Agaty Bogackiej. Pierwszą i od razu wyjątkową. Obraz "Ja, Krystyna M., wyszłam z domu we wtorek (01.09.1944 Warszawa - 12.08.1944 Podkowa Leśna, Polska)" powstał w 2009 roku na podstawie pamiętnika babki artystki, która w dniu wybuchu powstania opuściła warszawskie mieszkanie i przez kolejne 12 dni spisywała swoją marszrutę. Zygzakowata linia horyzontu - pejzażu - na obrazie Agaty jest zarazem zapisem trasy jaką przebyła Krystyna M. na mapie miasta. Obraz ten wyznacza nie tylko historyczny szlak bliskiej artystce osobie, ale też nową ścieżkę jaką podąża dziś malarka. W tym roku będą przynajmniej dwie doskonałe okazje, żeby się jej bliżej przyjrzeć - na koniec sierpnia planowana jest wystawa indywidualna Agaty w warszawskiej Zachęcie, a pod koniec roku w Państwowej Galerii Sztuki w Sopocie.

Budny w Duesseldorfie: Pomiędzy architekturą a rzeźbą

2011-03-05T11:16:00.001+01:00

Wspominana już wystawa indywidualna Michała Budnego (na zdjęciu powyżej w trakcie wernisażu z przyjaciółką Priską) w Kunstverein w Duesseldorfie - "Between" - to kolejny intrygujący krok w ewolucji działań plastycznych tego artysty. To chyba pierwsza tak zaawansowana i precyzyjna realizacja Michała typu site-specific. Kreowane przez niego formy stają się coraz bardziej eteryczne, "wklejają" się w zastaną architekturę. Rzeźba traci swoją trójwymiarowość na rzecz ekspresji samych płaszczyzn, faktur, światła, koloru, rysunku. Co ciekawe, ujmując swoim pracom ciała Michałowi udaje się zachować to, co zawsze stanowiło o ich wyjątkowości - ciepło, haptyczność, odręczność. Wystawa w Duesseldorfie to niezwykły, subtelny opis odczuwania architektury i światła, które ślizgając się po pracach artysty uwodzi nasz wzrok i zwodzi umysł.

Otwarcie wystawy, o pracach Michała Budnego opowiada Vanessa Mueller, dyrektorka Kunstverein.

Studio Formy Otwartej Libery otwiera się dziś w Pradze

2011-03-03T13:02:00.000+01:00

Praska galeria transitdisplay, która jako kontynuatorka galerii Display, ma spore zasługi w promocji polskiej myśli artystycznej w Czechach oraz rozwijaniu przyjacielskich relacji pomiędzy naszymi środowiskami, zaprasza dziś na otwarcie wystawy Zbigniewa Libery "STUDIO OTEVŘENÉ FORMY 2008/2009" ("Studio Formy Otwartej 2008/2009"). Prezentacja ta jest podsumowaniem rocznej praktyki Libery jako gościnnego profesora na Akademii Sztuk Pięknych w Pradze (co się tam działo relacjonowaliśmy onegdaj na tych łamach). Kuratorem wystawy w transitdisplay jest Łukasz Ronduda z warszawskiego Muzeum Sztuki Nowoczesnej, który wspólnie z artystą pracował nad opracowaniem 10 filmów dokumentujących poszczególne działania prowadzone w praskiej pracowni Libery. Serdecznie zapraszamy!

Oskar z Brucem Lee w Nowym Jorku

2011-03-02T22:52:00.003+01:00

Dalszy ciąg oskarowego serialu! Tym razem zaproszenie na otwarcie pierwszej indywidualnej wystawy Oskara Dawickiego w USA, w nowojorskiej galerii Postmasters. Wernisaż "Bólu fantomowego" już w najbliższy piątek o 18.00 czasu miejscowego. Wystawa, poprzez wybór prac z ostatnich kilku lat, pokazuje fatalistyczną pełnię sztuki Oskara:
For his show at Postmasters, Dawicki makes a ring out of his father’s kidney stone, breaks a wall as if Bruce Lee went through it, has postcards sent to him that state it’s all the same everywhere, grows a plant in a bottle of antidepressants, transforms a common ficus plant into marijuana, repeats Adam’s sin in the Garden of Eden, prevents his own death by hanging with balloons attached to his hands, balances a circus acrobat on his head, and draws his initials in rat poison, all the while apologizing endlessly for disappointing you, the viewer, because his show is surely below your expectations.
We definitely don’t think so.
Powyżej i poniżej sensacyjne, gorące zdjęcia z Nowego Jorku, do którego ściągnęły właśnie tłumy miłośników sztuki na Armory Show i Independent - Oskar chwilę po przebiciu głową muru galerii - wreszcie się udało!!!
Zapraszamy!

Dziś premiera powieści o Oskarze Dawickim

2011-02-24T01:08:00.001+01:00

Co robi Szybki Królik całymi dniami kiedy nie ukazują się kolejne wpisy na tym blogu? I dlaczego zdarza się to tak często?! Oto nadchodzi jedno z tysiąca wytłumaczeń - Szybki Królik pisze powieści. Już dziś w warszawskim Muzeum Sztuki Nowoczesnej premiera książki "W połowie puste" autorstwa Łukasza Rondudy i Łukasza Gorczycy. W podtytule: "Życie i twórczość Oskara Dawickiego". Nie wypada tu dłużej zachwalać, pozostaje zaprosić serdecznie na premierę oraz na osobny blog, którego doczekała się już ta książka!

Warpechowski - Dawicki, Mistrz - Uczeń od jutra w Łodzi

2011-02-21T22:53:00.001+01:00

We wtorek 22 lutego w Muzeum Sztuki w Łodzi (w gmachu przy Więckowskiego 36) otwarcie długo oczekiwanej wystawy "Warpechowski, Dawicki". Pomysłodawca i kurator wystawy - Łukasz Ronduda - po raz pierwszy przedstawia intrygujące związki pomiędzy sztuką pioniera sztuki performens i jej dekonstruktora. Przewodnikiem w podróży po wzlotach i upadkach awangardowego postesencjonalizmu jest towarzysząca wystawie książka Łukasza Rondudy, swoiste post scriptum do jego opus magnum "Polska sztuka lat 70. Awangarda". Wystawa godna jest uwagi również ze względu na szereg nowych prac Oskara, wyprodukowanych specjalnie na tę prezentację. Jej równoległą, drugą część stanowi wystawa "Bodzianowski, Konieczny, Uklański, Warpechowski", której otwarcie również jutro. Polecamy!!!

Berliński narożnik Rafała Bujnowskiego

2011-02-20T22:20:00.000+01:00

Było już o tym wspomniane, ale wreszcie jest okazja powiedzieć i pokazać coś więcej. W berlińskiej Johnen Galerie trwa do 5 marca wystawa najnowszych prac Rafała Bujnowskiego "Corner". Rozległe, przeszklone płótna generują odbicia i refleksy rozbijając ostatecznie statyczność obrazu malarskiego. Wyjściem w realną przestrzeń są również nieregularne, wielokątne obrazy eksponowane w narożniku sali wystawowej. Malarstwo Rafała w coraz bardziej wyrafinowany sposób uwalnia się od tradycyjnej narracyjności i iluzyjności na rzecz zjawiskowości. Poniżej nasza krótka fotorelacja ze styczniowego wernisażu.

Zaproszenie do Duesseldorfu

2011-02-18T01:08:00.000+01:00

Uwaga mieszkańcy Duesseldorfu, Zagłębia Ruhry, Nadrenii-Westfalii i ziem okolicznych oraz osoby przejazdem tam obecne! Dzisiaj o godz. 19.30 w Kunstverein Duesseldorf otwarcie wystawy indywidualnej Michała Budnego "Between". Kolekcja najnowszych prac powstałych specjalnie do przestrzeni Kunstverein. Serdecznie zapraszamy!

Nowe lustra Budnego w Wiedniu

2011-01-30T22:34:00.000+01:00

Styczeń zaczął się pracowicie dla nas i dla naszych artystów. Swoje nowe wystawy przygotowali i otworzyli Michał Budny (w Wiedniu) i Rafał Bujnowski (w Berlinie). Dziś zaproszenie na wystawę Michała - kolejny jego pokaz indywidualny w Galerie Naechst St Stephan w Wiedniu. Jego tytuł to "Mirror". Kolekcja powściągliwych, wyrafinowanych kompozycji odwołujących się do figury lustra. Wystawa trwa do 26 lutego i można ją również obejrzeć online. Polecamy!

Pożegnalne spotkanie z Rogalskim w MS w Łodzi

2011-01-28T13:12:00.003+01:00

W niedzielę dobiega końca wystawa retrospektywna Zbyszka Rogalskiego w Muzeum Sztuki w Łodzi. Kto jeszcze nie miał okazji obejrzeć tej pięknie skomponowanej wystawy powinien w niedzielę udać się do Łodzi na spotkanie ze Zbyszkiem, który wraz z kuratorem, Jarosławem Lubiakiem, będzie oprowadzał po swojej wystawie. Start o godz. 16.00 w gmachu muzeum przy Więckowskiego 36. Swoimi refleksjami Zbyszek dzieli się również w rozmowie opublikowanej na łamach internetowego "Obiegu".

Tymczasem w przygotowaniu jest katalog podsumowujący wystawę i ostatnie 10 lat pracy Zbyszka.

A poniżej kilka impresji fotograficznych Szybkiego Królika z październikowego wernisażu wystawy "Paralaksa. Spojrzenia Zbigniewa Rogalskiego". Na ju tiub można też obejrzeć zajmujący film z wernisażu.

Uwaga! Szukamy osoby do wyjątkowej pracy!

2011-01-12T13:24:00.002+01:00

Galeria Raster zatrudni koordynatora dużego, międzynarodowego projektu artystycznego.
Konieczne jest doświadczenie kierownicze przy organizacji poważnych wydarzeń kulturalnych.
A także oczywiście samodzielność, najwyższe zdolności organizacyjne, żelazne nerwy i biegły angielski.
Praca od stycznia do listopada 2011.
Prosimy przysyłać zgłoszenia do 18 stycznia pod adresem:
raster.archiwum@gmail.com
CV wraz z listem motywacyjnym o łącznej długości nieprzekraczającej 1 strony maszynopisu.

Pracowity Nowy Rok Płetwonurków

2011-01-04T23:52:00.006+01:00

Okres świąteczny i noworoczny to zawsze ciężka próba dla galerii. Artyści, a przynajmniej część z nich rozjeżdżają się w rodzinne strony, a my drżymy, czy aby na pewno do nas jeszcze powrócą? A jednak, okazuje się, że czas świąteczny nie jest czasem wolnym od pracy twórczej. Oto Przemek Matecki, przebywający na tradycyjnym plenerze świąteczno-karkonoskim nadrabia zaległości muzyczne.
Na zdjęciach: 2 stycznia 2011 r. - Zespół Płetwonurki Szczurki nagrywa i miksuje nowy materiał w Saraswati Studio w Wolimierzu. W 2010 r. zespół obchodził 15-lecie swojej działalności. W składzie zespołu: R. Boruszak, P. Matecki, R. Tomczak.

Raster 2010 - Nowe twarze

2010-12-31T16:58:00.005+01:00

To już właściwie tradycja (skoro zdarza się to drugi raz...), że w sylwestra prezentujemy nowe twarze w rodzinie rastrowej. Tym razem mam przyjemność przedstawić dwie miłe i bardzo jeszcze młode panie.

Na zdjęciu poniżej Franciszka ze szczęśliwymi rodzicami Anetą Grzeszykowską i Janem Smagą:
A tu z kolei Zofia Helena Gorczyca pogrążona w głębokim śnie... o sztuce oczywiście!

Raster w świecie 2010: Bejrut

2010-12-29T15:10:00.008+01:00

W mijającym roku działo się w Rastrze dużo i egzotycznie. Na bieżąco nie było czasu aby zrelacjonować wszystkie przedsięwzięcia, w które byliśmy zamieszani, dlatego nadrabiamy teraz. Oto relacja Marty Bogdańskiej z projektu zrealizowanego w Bejrucie, który był drugą częścią wystawy libańskich artystów i warsztatów prezentowanych w Rastrze pod koniec 2009 roku. Marta wraz z Magdą Kępką były kuratorkami całego przedsięwzięcia.

Na przełomie lutego i marca 2010 grupa młodych artystów i animatorów kultury z Warszawy wybrała się do Bejrutu, by uczestniczyć w drugiej fazie projektu Felix Cities. Odbyły się warsztaty, dyskusja z bejrucką publicznością oraz wystawa młodych polskich artystów zatytułowana Fitting in Space. Prace zostały pokazane w dwóch różnych lokalizacjach: w Zico House oraz w przestrzeni 98weeks Research Project.

Katarzyna Przezwańska i Paweł Sysiak czekali już na nas w Bejrucie, gdzie przybyli tydzień wcześniej i zapoznawali się z bogactwem i chaosem tego miasta, by przygotować prace site-specific. Przezwańska stworzyła dwie prace stylistycznie nawiązujące do architektury arabskiej i jej matematycznej precyzji. Baseny w kształcie kwadratu i prostokąta powstały z myślą o specjalnie wcześniej wybranych przez artystkę miejscach. Płaskie i płytkie, napełnione wodą, zielone formy wyglądały zarówno abstrakcyjnie jak i tak, jakby od zawsze się tam znajdowały.

Sysiak przez tydzień kolekcjonował Bejrut: zwiedzał rupieciarnie, klitki ormiańskich warsztatów rzemieślniczych, wysypiska śmieci, oglądał ściany pełne plakatów i ulice pełne różności. Zebrał rzeczy, przedmioty, które stworzyły mini makietę miasta, emocjonalny konstrukt wyobraźni artysty oparty na wrażeniach i odczuciach – konstrukcja ta została ustawiona na ogromnej tafli lustra, w której odbjało się widoczne przez okno niebo nad miastem.

Agata Bogacka zaprezentowała pierwszy raz specjalnie wykonane rysunki: Ja, Krystyna M., wyszłam z domu we wtorek (01.08.1944 Warszawa, Polska – 12.08.1944 Podkowa Leśna, Polska) oraz Jonas Mekas: nie miałem dokąd pójść (17.07.1944 Semeniskai, Litwa - 29.10.1949 Nowy Jork).

Linia horyzontu na tych rysunkach to w rzeczywistości trasa podróży zaznaczona na mapie. Prace Bogackiej przedstawiają dwie przymusowe tułaczki z czasów II Wojny Światowej. Jedna z nich to droga babci artystki, druga zaś powstała na podstawie pamiętników Jonasa Mekasa. Oszczędne, czarno-białe prace, które w sposób abstrakcyjny przedstawiają nieprzewidywalność ludzkich losów, z daleka wyglądają jak uproszczone krajobrazy, składające się zaledwie z plan i linii krzyżujących się i wystających poza linię horyzontu (w miejscach, gdzie podróżni brnęli w ślepy zaułek i musieli się cofać) niczym drzewa.Prace fotograficzne Mikołaja Grospierre’a – szczególnie anamorficzna tapeta 3d>2d - wymagały gimnastyki i akrobatycznych zdolności Zico i jego pomocników, by umieścić je w specyficznej przestrzeni Zico House. Trójwymiarowa fotografia bloku zamienia się w obraz dwuwymiarowy, gdy patrzymy na nią ze ściśle określonego miejsca. Przestrzeń sama staje się złudzeniem. Druga praca Grospierre‘a Duży dom była atrakcją przestrzeni 98weeks. Przez cały czas trwania wystawy zwiedzający mogli tworzyć swój własny blok na ścianach galerii, korzystając z naklejek przedstawiających moduły bloku mieszkalnego z wielkiej płyty.Oprócz tego na wystawie znalazły się także filmy wideo duetu Alicja Karska&Aleksandra Went (Stągiewna i Obieg zamknięty) oraz wideo instalacja Moniki Drożyńskiej Łódź. Nastrojowa praca Karskiej i Went Obieg zamknięty przepełniona jest niepokojem wzmaganym przez muzykę, który zwyczajne przestrzenie (opuszczony basen, do którego wlewa się woda jednocześnie z niego wypływając) zmienia w miejsca pełne tajemnic i dziwności. Drożyńska w swojej instalacji bawi się efektem złudzenia optycznego, zamieniając widoczny z balkonu brzydki blok z betonu w łódź płynącą po błękitnych falach. Jej praca zwraca uwagę na problemy i możliwości radzenia sobie z transformacją przestrzeni miejskiej, w której żyjemy, a która nie zawsze zmienia się tak, jakbyśmy sobie tego życzyli.Uff, to był naprawdę intensywny tydzień! Spotkania, wykłady, dyskusje, wycieczki w teren z przewodnikami m.in. po dzielnicy ormiańskiej zwanej Bourj Hammoud z artystą Vartanem Avakianem czy do Dahie czyli południowych przedmieść Bejrutu znajdujących się pod kontrolą Hezbollahu. Próba zapoznania się z historią, sytuacją polityczno-społeczną, kulturalną i artystyczną tego miejsca wymagała niezwykłego skupienia, cierpliwości (kto jest w stanie za pierwszym razem połapać się w 15 letnim konflikcie zwanym wojną domową, gdzie frakcje i ugrupowania polityczne w liczbie ponad 17 bez ustanku zawierały ze sobą sojusze, zrywały je, a bitwy i potyczki wybuchały w mgnieniu oka, przesuwały w różne regiony kraju czy miasta z prędkością błyskawicy i ustawały tak nagle, jak się zaczęły). Oczywiście palce w tym wszystkim maczały państwa ościenne dokonując inwazji czy oferując „pomoc“.Nasze poznawanie Bejrutu i Libanu było niezwykle wielopłaszczyznowe. Śledziliśmy polskie akcenty za sprawą profesora George’a Arbida z Uniwersytetu Amerykańskiego w Bejrucie, który od lat bada prace polskiego architekta Karola Schayera (Schayer wyemigrował z Polski w 1940 roku i jak się okazało zamieszkał potem w Bejrucie, gdzie założył fimrę architektoniczną projektujacą modernistyczne budowle). W Trypolisie oglądaliśmy przedziwną „perłę“ architektury – zaprojektowany przez Oskara Niemeyera i nigdy nieukończony gigantyczny kompleks Targów Międzynarodowych Rachida Karamiego, który jest przykładem na to, jak lekkim i niezwykłym materiałem może stać się beton! Oglądaliśmy kontrowersyjnie odbudowywane śródmieście Bejrutu, które było kiedyś tętniącym życiem sercem miasta, a obecnie zamienia się w sztuczną przestrzeń pełną luksusowych apartamentowców i biur. Przygotowaliśmy też akcję na ulicach miasta: na granicach tej właśnie śródmiejskiej dzielnicy zwanej Downtown i kontrolowanej przez firmę Solidere umieściliśmy tablicę z przekreśloną nazwą Bejrut. W ten sposb wielu mieszkańców miasta postrzega tę przestrzeń – Downtown przestało należeć do ludzi, nie jest częścią tkanki miejskiej. Bejrut zmaga się nie tylko z duchami przeszłości. Całkiem realne wydaje się, że w niedalekiej przyszłości zamieni się w betonowego potwora, gdzie jedyną przestrzenią wolną od zabudowy będzie morze. W tej chwili w Bejrucie jest jeden park – zamknięty dla ludności miasta, promenada nad morzem, która służy za miejsce spotkań i wypoczynku oraz malutki park Sanayeh Garden, gdzie ostatnio zaplanowano parking dla samochodów… Giną piękne XIXwieczne i kolonialne kamienice, na ich miejsce wznoszone są dziesięciopiętrowe kolosy z betonu. Czy da się zatrzymać ten proces? Prowokacyjny architekt i intelektualista libański Tony Chakar powiedział podczas jednego ze spotkań z uczestnikami warsztatów, że miasto jest chaosem, który nie potrzebuje kontroli ani planowania – w tym przestrzeni publicznej czy parków. Miasto i ludzie tworzą sami to, czego potrzebują. Rozpętało to burzliwą dyskusję.Spotkania z artystami, animatorami kultury, wizyty w galeriach przybliżyły nam obraz sceny artystycznej Bejrutu. Scena ta istnieje w dziwnej sferze – gdzieś pomiędzy prywatną a publiczną. Bardzo skąpe zainteresowanie rządu sztuką utrudnia jej rozwój, jednak z drugiej strony umożliwia większą niż w innych krajach Bliskiego Wschodu wolność ekspresji. Rozwija się ona na kilku płaszczyznach: zarówno na tej instytucjonalnej (powstała ostatnio galeria Beirut Art Center czy przygotowania do otwarcia Homeworks Arts Academy) jak i, szczególnie dla nas interesującej, malowniczej, oddolnej, pełnej energii przestrzeni nieformalnej. Powstają małe kolektywy, miejsca, mini galerie. Młodzi artyści próbują zmierzyć się z miastem, z historią oraz z obyczajowością.Takie projekty to chociażby 98weeks Research project, który niedawno otworzył małą galerię w ormiańskiej dzielnicy Mar Mikhael, kolektyw Studio Beirut, kolektyw komiksowy Samandal, rozwijająca się niezależna scena hiphopowa, twórcy graffitti, powstające kolektywy fotografów.

Finał Villi Reykjavik w FGF

2010-12-28T13:30:00.002+01:00

Od 3 stycznia do 4 lutego będzie można oglądać w Fundacji Galerii Foksal przy ul. Górskiego w Warszawie finałową wystawę w ramach projektu Villa Reykjavik. W specyficzną aurę islandzkiej natury i sztuki konceptualnej wprowadzą prace - malowidła naścienne - Birgira Andérssona (1955-2007). Andérsson w swojej twórczości skupił się na charakterystyce „islandzkości”; jego prace były przewrotnym badaniem retoryki i praktyk istotnych dla islandzkiej historii i folkloru. Flagi, znaczki pocztowe, liternictwo, meblarstwo, struktura dawnych rymowanek oraz rysunki archeologiczne to niektóre z form analizowanych w jego dziełach. Na zdjęciach: ostatnie przygotowania do otwarcia.

Działania w mrozie

2010-12-21T11:43:00.004+01:00

Dziś kolejna autorska relacja fotograficzna, tym razem - jak widać na poniższych zdjęciach - z miejsca o znaczniej ostrzejszym klimacie. Oto zmagania Przemka Mateckiego z krakowskim mrozem. Wernisaż "Działań" w Spółdzielni Goldex Poldex (18.12.2010).

Cyparis z powrotem na Martynice!

2010-12-20T10:30:00.005+01:00

Tydzień temu, 11 grudnia, odbyło się odsłonięcie rzeźby Rafała Bujnowskiego w Maison de la Bourse w St. Pierre na Martynice. To zwieńczenie ponad rocznej pracy nad tym projektem. Odlany z wulkanicznego piasku z tamtejszej plaży, biust Cyparisa, więźnia który jako jedyny człowiek przeżył erupcję wulkanu Mt. Pelee w 1902 roku, zyskało teraz stosowną oprawę - po pierwsze trafiło na miejsce do którego było przewidziane, po drugie umieszczone zostało na specjalnym kubiku również wykonanym z miejscowego piasku, pamiętającego kataklizm sprzed stu lat. W uroczystości wziął udział mer St. Pierre (na zdjęciu w białej koszuli i czerwono granatowym krawacie). Poniżej autorski, pełen zrozumiałej czułości dla własnego dzieła, fotoreportaż Rafała z uroczystości na Martynice.

Jeszcze inny pomysł na sobotę!

2010-12-16T22:51:00.004+01:00

Uwaga mieszkańcy Krakowa i okolic oraz osoby, które wybiorą Kraków jako miejsce przedświątecznego wypoczynku. W najbliższą sobotę w Spółdzielni Goldex Poldex wystawa Przemka Mateckiego. Pokaz obejmie najwspanialsze jak i najnowsze, a może również najbardziej kontrowersyjne prace artysty. Serdecznie zapraszamy!!!

Sobota z dobrą, tanią sztuką!

2010-12-15T17:42:00.004+01:00

W najbliższą sobotę zapraszamy na zakupy! Najpierw, od godziny dwunastej zapraszamy na Salon Zimowy na ulicę Ogrodową 31/35 w Warszawie, gdzie poznański Starter organizuje kiermasz wydawnictw artystycznych, edycji i prac w przyjaznych cenach. Oprócz prac artystów związanych ze Starterem będzie można nabyć wydawnictwa 40000 Malarzy, Bęc Zmiany, ArtBazaaru, Piktogramu, Piktogramu, Pink-Punk, no i Rastra. My polecamy w szczególności premierowe wydawnictwa: monografię grupy Azorro, notes dyplomatyczny z polską sztuką oraz specjalną edycję pocztówek Rastra z jego dziesięcioletniej historii. A ponadto m.in. świąteczny wybór rysunków Macka Sieńczyka, nasze płyty CD, książki, edycje i inne ciekawostki z naszych przepastnych szuflad. To są właśnie nowe Targi Taniej Sztuki, zapraszamy!Z kolei popołudniu czas na większe prezenty. W galerii Heppen Transfer przy Wilczej 29a o 16.00 rozpocznie się przygotowana przez galerię Czarna aukcja prac artystów galerii Śródmieścia Południowego. Wśród nich niewystawiany wcześniej obraz Przemka Mateckiego z 2008 roku (Bez tytułu [Cobain]). Szansa na okazyjne licytacje! Pełen katalog aukcji - "Najlepsze kasztany są na placu Pigalle" jest dostępny u Czarnej. Widzimy się!

Uwaga, kolejne "Sasnale" na rynku!

2010-12-14T14:30:00.004+01:00

Proceder produkowania i oferowania do sprzedaży "nieznanych" i "młodzieńczych" prac Wilhelma Sasnala niestety wciąż kwitnie. Ku przestrodze prezentujemy więc poniżej zdjęcia kolejnych prac malarskich jakie były w ostatnim czasie oferowane do sprzedaży jako "oryginały, nabyte jak W. Sasnal nie był znanym artystą". Prosimy unikać!
Jeżeli spotkało cię coś podobnego, albo nie jesteś pewien czy oferowane ci prace znanego artysty są autentyczne, proszę napisz do nas!

OSTATNI FILM - wernisaż 4 XII 2010

2010-12-11T20:00:00.007+01:00

Płonące auta w Instytucie Polskim

2010-12-09T14:09:00.005+01:00

Dziś o 19.00 wernisaż wystawy indywidualnej Sławka Elsnera w Instytucie Polskim w Berlinie. Pokaz nosi tytuł "Paris-Berlin-Warszawa" i składają się nań wielkoformatowe rysunki Sławka przedstawiające płonące samochody narysowane na podstawie zdjęć prasowych z zamieszek w poszczególnych miastach (na zdjęciu powyżej fragment jednej z prac). Zapraszamy serdecznie!

Biblioteka Grospierre'a w Bibliotece Narodowej

2010-12-08T18:23:00.003+01:00

Niezapomniany projekt "Biblioteka" Nicolasa Grospierre'a doczekał się właśnie kolejnej inkarnacji. Specjalna, rozszerzona wersja kompozycji "Kalejdoskop" trafiła do warszawskiej Biblioteki Narodowej. Pretekstem do realizacji tego projektu jest narodowa akcja przeciwdziałania spadkowi czytelnictwa Republika Książki, którą inauguruje dziś (8 grudnia) konferencja "Czytanie włącza". Po jej zakończeniu praca Nicolasa, umieszczona na razie przy audytorium im. S. Dembego gdzie odbywa się koferencja, trafi na stałe do hallu z katalogami. Przy okazji fotografie z serii "Biblioteka" zostały wykorzystane jako motyw przewodni całej kampanii, posłużyły również do wystroju studia telewizyjnego Republiki Książki.

Ragnar wciąż śpiewa

2010-11-23T20:59:00.003+01:00

Na wskutek sprzyjającej aury, zainteresowania widzów, ciepłych słów i naszego własnego zauroczenia obecnością Ragnara Kjartanssona w Rastrze, przedłużamy jego wystawę! Można ją oglądać jeszcze do piątku, tradycyjnie - od 14.00 do 19.00. A następny wernisaż - tym razem już naprawdę ostatni - 4 grudnia. Szczegóły wkrótce.

PS. Poniżej - tekst Stacha Szbłowskiego z "Dziennika", w obrazowy sposób wyjaśniający dlaczego będziemy tęsknić za wystawą Ragnara.

Charytatywne manekiny Bogackiej

2010-11-22T11:57:00.003+01:00

We wrześniu tego roku, na zamówienie ING Życie, Agata Bogacka wzięła udział w akcji malowania manekinów. Plenerowe działanie miało miejsce na placu Zamkowym w Warszawie, teraz natomiast (do 25 listopada) parę "ubranych" przez Agatę manekinów można oglądać w warszawskim Muzeum Narodowym. W czwartek, 25 listopada odbędzie się tam aukcja charytatywna Fundacji Psychoonkologii „Ogród Nadziei”, na której będzie można nabyć również i te dwa unikalne "obrazy". Polecamy!

Raster w Jeleniej Górze - Szybki Królik zaprasza!

2010-11-18T01:05:00.003+01:00

Halo, tu Szybki Królik oszołomiony wciąż tym co zobaczył w Krakowie, przebudził się w... Jeleniej Górze. Skoro tak, to zapraszam serdecznie wszystkich miejscowych i przejezdnych na dzisiejsze spotkanie w jeleniogórskim BWA "Promocja i kolekcjonowanie sztuki najnowszej". Wystąpią: Wojciech Kozłowski z Zielonej Góry, Łukasz Gorczyca z Rastra i Jakub Banasiak, jeden z 40 000 Malarzy. 18 listopada, godz. 18.00, Galeria BWA, ul. Długa 1. Do zobaczenia!

PS. I już po... Kilka zdjęć, które tylko w części oddają gorącą atmosferę tego spotkania.

Narodziny krakowskiego Mocarza

2010-11-18T00:27:00.005+01:00

Szybki Królik w Krakowie, przygląda się jak tworzy się historia! Bo oto znowu żyjemy w historycznych czasach, sztuka współczesna w Polsce zmienia swój stan skupienia - z lotnego na stały, instytucjonalny. Właśnie otwarto budynek MOCAK (mówi się po krakowsku Mocek, albo dumnie Mocarz) - muzeum sztuki współczesnej w Krakowie (Museum of Contemporary Art in Kraków). To pierwsze takie muzeum w Polsce, stworzone od zera, z obszernym, specjalnie wzniesionym budynkiem. Owszem, trzy lata temu ruszyło Centrum Sztuki Współczesnej w Toruniu, ale Mocarz to po pierwsze muzeum, po drugie budynek o kilka klas wyżej jeśli chodzi o jakość architektoniczną. To pierwszy obiekt w Polsce, który faktycznie wygląda jak muzeum sztuki współczesnej! A przecież nie ostatni. Teraz kolej na Warszawę i Wrocław, a jeśli dodamy do tego rozbudowane i przebudowane mentalnie muzeum w Łodzi, uzyskamy zupełnie nowy obraz infrastruktury artystycznej. Nowe, przestronne przestrzenie (Mocarz ma 4000 m kw powierzchni wystawienniczej - tyle co CSW w Toruniu), nowe, międzynarodowe kolekcje i... nowa publiczność? Nowa sztuka? Jaka? Większa?
Stary układ scalony sztuki polskiej odchodzi do lamusa (może któraś z nowych instytucji powinna rozważyć jego zakup jako szczególnego rodzaj zabytku kultury współczesnej?).
Tymczasem kolekcja Mocarza rozwija się powoli, my witamy w niej z radością serię trzech "Tłumów" (2010) Bartka Materki i czekamy z niecierpliwością na pierwsze wystawy w nowym gmachu muzeum - już na wiosnę.

Ściana powitalna Mocarza o zmierzchu - w lewym dolnym rogu widoczne plakaty reklamujące obchody pierwszych urodzin Goldex Poldex - czyżby spontaniczny wyraz miłości od pierwszego wejrzenia krakowskiej sceny alternatywnej do nowej instytucji?

Mocarne początki - ze ściany nowego muzeum przemawia do publiczności Krzysztof Penderecki.

Pierwsze wrażenia: niedowierzanie, czy to wszystko jest naprawdę?

Wnętrze przyszłej kawiarni muzealnej.

Póki co przekąski i wino - strawa duchowa na wiosnę!

Apogeum. Nowa amnezja 2010

2010-11-08T22:56:00.004+01:00

Wraz z nastaniem nowej ekipy zarządzającej Centrum Sztuki Współczesnej w Toruniu, co ostatecznie dokonało się latem, instytucja ta wdraża nowe standardy kuratorskie. Oto otwarto właśnie wystawę "Apogeum. Nowa ekspresja 1987" przygotowaną przez Krzysztofa Stanisławskiego (starsi czytelnicy mogą niestety pamiętać tę postać). W wystawie bierze udział 23 artystów, choć w istocie - oto nowatorskie podejście - nie wszyscy z nich zostali zaproszeni! Co więcej, niektórzy - jak na przykład Zbigniew Libera - w ogóle nie wiedzieli, że ich prace trafiły na tę szczególną wystawę! Być może jakaś niespodziewana awaria łączy telekomunikacyjnych spowodowała, że artyście nie wysłano nawet zaproszenia na wernisaż? Pikanterii sprawie dodaje fakt, że wbrew tytułowi i tematowi wystawy, prezentuje ona pracę Libery o dekadę i jeden kierunek w sztuce późniejszą - lalki z serii "You Can Shave the Baby". To tym bardziej oryginalny wybór, że w roku 1987 powstała jedna z najbardziej znanych i niezwykłych prac Libery - wideo "Jak tresuje się dziewczynki". Praca znajduje się nawet w kolekcjach muzealnych w Polsce, jeśli ktoś woli wypożyczać z instytucji niż bezpośrednio od artysty lub jego galerii. Czy to jednak w wyniku nowej polityki regionalnej czy wyjątkowej nieśmiałości kuratora, zdecydowano się na wypożyczenie jedynej dostępnej pracy Libery z nieodległej Bydgoszczy. Nie będzie żadnego zdjęcia na osłodę tego wpisu. Dla złych praktyk kuratorskich nie ma taryfy ulgowej! (Komentarza artysty do tej sprawy nie mogę tu niestety przytoczyć - jest nie do końca cenzuralny).

Pocztówka Ragnara z Warszawy - koncert 19 Wiosen w Pałacu Kultury.

2010-11-08T13:29:00.001+01:00

Ragnar Kjartansson wernisaż

2010-11-08T13:04:00.006+01:00

Przypomnienie Remontu

2010-11-05T11:21:00.003+01:00

Trwa powolny wciąż jeszcze proces odzyskiwania zapomnianej, artystycznej tożsamości naszej dzielnicy - Śródmieścia Południowego. Neowangardowo-nowofalowego ducha tej części miasta przywołuje okolicznościowa wystawa otwarta dwa dni temu w auli gmachu głównego Politechniki. To poglądowa historia - opowiedziana kilkudziesięcioma planszami, zbiorem fotografii i archiwalnych plakatów - działającego prężnie w latach 70. i 80. klubu Remont (przy obecnym Rondzie Jazdy Polskiej). To tam odbywały się pierwsze, międzynarodowe meetingi performerskie w Polsce organizowane przez Henryka Gajewskiego, tam również, w latach 80., podtrzymywano ducha Fluxusu. Tam też koncertowała czołówka polskiej sceny punkowej i rockowej. Wernisaż na Politechnice miał uroczysty charakter, a uświetniony został performance polskiego weterana ruchu Fluxus, Andrzeja Mitana.
Przydałaby się książkowa dokumentacja historii Remontu, oraz wzmożenie artystycznych starań, aby za 30 lat ludzie na Śródmieściu Południowym wciąż byli dumni, że mieszkają w awangardzie miasta.

Refleksy wileńskie Rafała Bujnowskiego

2010-11-03T12:20:00.005+01:00

W wileńskiej galerii Vartai dobiegła szczęśliwie końca wystawa najnowszych prac Rafała Bujnowskiego. Był to pokaz wspólny z pracami amerykańskiego artysty litewskiego pochodzenia Raya Bartkusa w ramach realizowanego przez Vartai projektu Artscape konforntującego ze sobą międzynarodowych i litewskich twórców.
Rafał zaprezentował kolejne prace z serii obrazów przeszklonych, w tym trzy monumentalne "Panoramy" - horyzontalne płótna ponad dwumetrowej długości. Poniżej kilka zdjęć z tej prezentacji.

Margot Heller (i Michał Budny) w Power 100

2010-10-28T11:00:00.001+02:00

W październikowym numerze angielskiego magazynu "Art Review" ukazała się coroczna lista "Power 100" - stu najbardziej wpływowych postaci świata sztuki. Choć traktowana przez wielu jej bohaterów z przymrużeniem oka działa jednak na wyobraźnię czytelników. Więcej o tegorocznej liście można przeczytać na blogu kolegów kolekcjonerów. Ja tymczasem chciałbym zwrócić tylko uwagę na pozycję numer 100 na liście - w tym roku zajmują ją Margot Heller, dyrektorka londyńskiej South London Gallery, w której trwa aktualnie przygotowana przez nią wystawa indywidualna Michała Budnego. Ta skromna i niezwykle miła kuratorka nie kryje się z sympatią dla prac Michała. Wdzięcznym tego dowodem jest jej zdjęcie portretowe, które trafiło na rozkładówkę "Art Review". Proszę znaleźć trzy szczegóły, dzięki którym Michał Budny przedostał się do "Power 100". Podpowiedzi poniżej.

Złoty Topór w rękach Oskara

2010-10-27T11:24:00.006+02:00

Swego czasu informowaliśmy z radością o przyznaniu Oskarowi Dawickiemu dorocznej nagrody miesoięcznika "Arteon". Z tej okazji na łamach poznańskiego magazynu ukazał się obszerny wywiad z artystą. Niespodziewanie, po kilku miesiącach do laureata dotarła też nagroda - przesyłką kurierską DHL. Siłą rzeczy uroczystość wręczenia dyplomu i statuetki miała więc raczej kameralny charakter. Artysta własnoręcznie rozpakował paczkę, odczytał - sam do siebie - list gratulacyjny po czym dobył niezwykłą, brązową statuetkę Złotego Topora! Na zdjęciu poniżej: laureat w chwili oszołomienia nieostrożnie podłożył palce pod rzeźnicki topór i nieszczęście gotowe! Nagroda zamieniła się w zabójcze ostrze krytyki...

Zbyszek Rogalski zaprasza do Muzeum Sztuki w Łodzi

2010-10-25T12:48:00.005+02:00

W najbliższy czwartek, 28 października w Muzeum Sztuki w Łodzi (stary gmach przy Więckowskiego) otwarcie pierwszej muzealnej wystawy Zbyszka Rogalskiego. Jej tytuł to "Paralaksa. Spojrzenia Zbigniewa Rogalskiego". Intrygującego dzieła zestawienia głównych wątków malarstwa Zbyszka podjął się Jarosław Lubiak, znajdując przy tym ciekawy trop interpretacyjny tej twórczości: "Posiadając wybitne techniczne zdolności oraz talent wynalazcy, artysta proponuje wizualne eksperymenty, które stanowią przekroczenie a czasem nawet odwrócenie klasycznej malarskiej techniki perspektywy. Rogalski wynajduje nowy sposób widzenia, który można nazwać paralaksą, korespondującą z najnowszymi zjawiskami w nauce, technologii i kulturze."
Na wystawie pokazaną zostaną między innymi niewidziane od dawna, a nawet w ogóle w Polsce wcześniej nie prezentowane, prace z wybranych kolekcji zagranicznych. Wernisaż, który rozpocznie się o godzinie 18.00, uświetni koncert duetu Michał Górczyński i Marcin Masecki w ms cafe. Serdecznie zapraszamy!!!

Rafał Bujnowski w Transylwanii

2010-10-21T15:59:00.004+02:00

"Oczodoły" - niezapomniany cykl malarski Rafała Bujnowskiego, który prezentowaliśmy wiosną w Rastrze, został właśnie wcielony w granice Transylwanii. Michał Lasota, współkierownik poznańskiej galerii Stereo, tym razem w roli kuratora, wykreował własną Transylwanię w sali galerii BWA w Zielonej Górze. Do końca października trwa tam wystawa grupowa pod takim właśnie tytułem. Oprócz Rafała biorą w niej udział: Mirosław Bałka, Wojciech Bąkowski, Piotr Bosacki, Anna Molska, Mateusz Sadowski, Magdalena Starska, Iza Tarasewicz i Piotr Żyliński. Mówi kurator: "Chciałbym, aby wystawa była poszukiwaniem (albo raczej wskazaniem, bo nie mam ambicji analitycznych) „Transylwanii w Europejczyku". Chcę uniknąć konkretnych odniesień historyczno-politycznych; myślę o tym, by była rodzajem Miejsca, fascynującego i niepokojącego zarazem, wzbudzającego podobne uczucie, jak myśl o podróży na Wschód."fot. Karolina Spiak (BWA ZG)

Powrót z Londynu opóźniony

2010-10-20T13:26:00.001+02:00

Zaplanowany na poniedziałek nasz powrót z londyńskich Frieze Art Fair został w ostatniej chwili przełożony na wtorek. Po intensywnym tygodniu spędzonym w namiocie wypełnionym sztuką i ludźmi, postanowiliśmy zaczerpnąć świeżego powietrza i inspiracji w słynnym królewskim ogrodzie botanicznym Kew Gardens na zachodnich obrzeżach Londynu. Kolejne samoloty odlatywały nad naszymi głowami, ale godziny spędzone w pięknej, jesiennej scenerii królewskiego parku warte były tej chwili zapomnienia.

Raster na Frieze Art Fair 2010. Noc przed otwarciem

2010-10-16T01:38:00.000+02:00

Premierowy "Opad" w Londynie.

2010-10-14T02:14:00.005+02:00

We wtorek rano, zamiast do pracy, wprost ze śniadania poszliśmy do kina. W romantycznej scenerii cokolwiek staromodnej sali kinowej w londyńskim Chinatown, o 10.30 przed południem rozpoczęła się światowa prapremiera nowego pełnometrażowego filmu Wilhelma Sasnala (a właściwie wspólnego dzieła Wilhelma i Anki Sasnal) "Opad". Projekcję poprzedziła półgodzinna rozmowa z reżyserem, którą poprowadził Stuart Comer, kurator filmu w Tate Modern. To była ciekawa i szczera pogadanka, w której Wilhelm przyznał, że "Opad" to swoisty tribute do czasów i miejsc, w których wyrastał, dzieło zrodzone w cieniu wielkiego, chemicznego kombinatu i zimnowojennej propagandy, która siała powszechny lęk przed globalną wojną atomową. Mościce miały być rzekomo jednym ze strategicznych celów potencjalnego ataku nuklearnego.
Film dostarcza emocji - to pociągająca wizualnie, senna, katastroficzna etiuda, ukazująca małą, lokalną społeczność po katastrofie, skazaną na ostateczną - nieznacznie odsuniętą w czasie - zagładę. Nie ma tu ciągłej i oczywistej narracji, świat ulega rozpadowi na pojedyncze sceny, osoby i rekwizyty, nic nie chce z powrotem złożyć się w całość - z zadziwiającą konsekwencją. Intrygujące jest przy tym wrażenie deja vu - bohaterowie "Opadu" wydają się dziwnie znajomi, tożsami z tymi z poprzedniego filmu Wilhelma "Świniopas". Mimo, że sytuacja i sceneria są w obu wypadkach całkowicie różne (w dodatku "Opad" jest filmem barwnym), tu i tam kierują biegiem wypadków ludzie w podobny sposób opętani, doświadczeni dziwnym, swojskim syndromem. Ich mała ojczyzna to garaż zamieniony w rupieciarnię, konserwy zakopane w polu, dreptanie tam i z powrotom, jakieś zdawkowe rozmowy i handel wymienny; mali ludzie i ich nierozłączne rekwizyty, namiastka posiadania - garnek, pęk jarzeniówek, stary monitor, który a nuż może okazać się cokolwiek warty. Mimochodem, ale świadomie, "Opad" i "Świniopas" pokazują de facto to samo - polską kondycję, w którą na trwałe wpisany jest katastroficzny kod mentalny - polskie życie toczy się zawsze wobec katastrofy, w jej cieniu, po niej lub czekając na nią. Przed wojną, po wojnie, przed albo za metalową kratą, samodzielnie zespawaną, zamkniętą na kłódkę tak na "wszelki wypadek". Polak potrafi - nawet sam siebie uwięzić, jeśli nikt obcy nie chce w tym pomóc.Ujawnia się wszakże w "Opadzie" jeden silny, podrywający głos. To Marcin Pryt, lider zespołu 19 Wiosen, pojawia się po dwakroć na ekranie, niczym grecki chór, wykrzykując teksty własnych wierszy, obiecując wyczekiwaną zagładę. Oskar za najlepszą męską rolę drugoplanową!
Tymczasem, Wilhelm ukończył już zdjęcia do kolejnego pełnometrażowego filmu. Zżera ciekawość: co tym razem, wypełzając ze swoich dziur wykopią z ziemi Polacy???

Budny inauguruje nowe przestrzenie South London Gallery

2010-10-11T03:35:00.001+02:00

1 października została otwarta w South London Gallery wystawa indywidualna Michała Budnego "Author". To pierwsza jego instytucjonalna wystawa w Anglii, w dodatku na inaugurację nowych sal wystawowych galerii. Prezentacja ta, chociaż w części złożona z prac już wcześniej istniejących ma jednak charakter site specific. Precyzyjne rozmieszczenie poszczególnych obiektów nadaje całości niepowtarzalny charakter. Coraz bardziej minimlistyczne obiekty Michała uciekają od konkretnych przedstawień, oferując w zamian intrygującą grę potencjalności. Ciekawie o tym napisano w tekście towarzyszącym wystawie: Titles are often significant in Budny’s works, and his South London Gallery show, entitled Author, can be read as an analogy for the creative process, for the moment at which ideas are being formed yet retain the potential to go in any direction. Nothing is certain in this show, but the possibilities it suggests are manifold.
Równolegle z wystawą Michała w South London Gallery trwa wystawa Tatiany Trouve, a kolejni zwiedzający pojawią się tłumnie już w tym tygodniu - w środę zaczynają się w Londynie coroczne targi sztuki Frieze. I my się tam wybieramy (zapraszamy na stoisko H11), więc relację niebawem zdamy.

"Morze" wciąż wciąga

2010-10-10T22:20:00.003+02:00

Minęło już kilka miesięcy od wystawy "Morze" Janka Simona w Rastrze, a tymczasem wciąż słychać miłe echa tego pokazu. Relacja z wystawy pióra Daniela Millera ukazała się właśnie na łamach "Art in America" (sic!). Przy okazji, bibliografię tej wystawy uzupełnia wyczerpujący tekst Karoliny Zychowicz, który ukazał się latem w internetowym "Wybiegu". Zapraszamy do lektury - nad "Morze"!

Grzeszykowska i Smaga zaprojektowali art hotel

2010-10-09T23:51:00.009+02:00

Zupełnie niespodziewanie dostaliśmy od Anety Grzeszykowskiej i Jana Smagi relację z niecodziennego projektu, w którym wzięli udział. Jego akcja ma miejsce w Holandii.
Aneta pisze: "Dwaj holenderscy architekci: Rik Brugins i Marco Matic (IAA Architecten) zaprosili nas do wspólpracy nad projektem pawilonu w ramach festiwalu sztuki:

Pawilony te maja być zaprezentowane na festiwalu sztuki Grenswerk w Enschede. Enschede to miasto we wschodniej części Holandii, około 150.000 mieszkańców. Pawilon nie ma być budynkiem, w którym “sztuka w ramkach” wisi na ścianach, ale raczej rodzajem “Folly”, bezużytecznym obiektem, który sam w sobie łączy architekturę i sztukę. Ma pobudzać wyobraźnię i dostarczyć nowych wrażeń. Dlatego właśnie wspólnie z Wami chcielibyśmy pracować nad tym interesującym przedsięwzięciem.

Pawilon miał być usytuowany w super zaprojektowanej przez różnych architektów dzielnicy willowej, na jednej z wolnych działek. Wymyśliliśmy, że można by zrobić pawilon jednak funkcjonalny - w którym zwyczajnie można spać podczas odbywającego się tam festiwalu.

Pomysł polegał na stworzeniu nietypowego pola biwakowego / namiotowego. Prostopadłościenna forma pawilonu zostałaby rozbita na bryły, które porozstawiane na przydzielonej parceli byłyby takimi właśnie namiotami w których można przenocować.

Pomysł ewoluował i ewoluował i w końcu pod wpływem wielu dyskusji z architektami i organizatorami festiwalu - trochę się uładził i poprostował :)

Załączamy zdjęcia poszczególnych etapów i jakieś w necie."

Światowe Tour 19 WIOSEN "Pożegnanie ze światem" 2010

2010-10-08T23:15:00.002+02:00

zapraszamy:

07-10-2010 ŁÓDŹ MS CAFE ul.Więckowskiego.Wstęp wolny!

09-10-2010 BERLIN Rauchaus Marianen Platz 1

11-10-2010 PARIS Piff Piaff Rue Baudelaire 39

14-10-2010 WROCŁAW Klub Firlej ul. Grabiszyńskiego 56

15-10-2010 OPOLE Opera Betonowa ul. A. German 11

17-10-2010 PRAGA R.U.R. Pub Capka 17

18-10-2010 VIEN Spanish Influenza Club Schielestrasse 46

19-10-2010 ROMA Intonar Via Russolo

29-10-2010 WARSZAWA 1500 Klub, Pałac Kultury

30-10-2010 BIAŁYSTOK De Centrum ul. Węglowa

11-11-2010 AUCKLAND Bounty Pub Harvey Street 75

12-11-2010 MELBOURNE Death On Up Gibson Street 2

13-11-2010 SYDNEY Max Mad Disco Lucky Street 194

25-11-2010 TEL-AVIV Café Koplovicz Yehuda Hayamit 27

26-11-2010 JERUSALEM HaravHerzog 40 B

25-12-2010 LIMA Aztec Punx Retro Bar Via Conde De Superrunda 56

27-12-2010 BOGOTA Museo Del Oro Piazoleta Rosario 13

31-12-2010 LONDON Electric Cafe 258 Norwood Road

Praski wyskok

2010-10-06T23:11:00.004+02:00

Ostatnie dni września Szybki Królik wykorzystał na krótki wypad do czeskiej Pragi, gdzie coraz aktywniej działają krewni i znajomi królika:) Na początek wizyta w zaprzyjaźnionej galerii Hunt Kastner, w której dobiegła właśnie końca wystawa Tomasa Dzadona i Valentino Diego "The Race" (w oryginale: "Zavod"). Na drewnianej platformie replika ikonicznej rzeźby czeskiego modernizmu - "Steambeam" (1924) Otakara Sveca, a za nią oryginalny niemiecki motocykl NSU z lat 40. XX wieku. Każdy może usiąść, przymierzyć się.

Z Letnej szybki przejazd metrem (nie motorem) na Smichov, gdzie główna atrakcja wieczoru - zwiedzanie nowo otwartej galerii SVIT, która ma ambicję rozruszać praską scenę i wypłynąć niebawem na międzynarodowe wody. Za tym projektem kryje się interesująca grupa ludzi: kolekcjoner Michal Manek, kuratorka Zuzana Blochova oraz wspierających ich członkowie rady programowej - młody artysta Pavel Sterec (o nim jeszcze będzie dziś nie raz mowa) oraz senior kurator Zdenek Felix mieszkający na co dzień w Berlinie. Otwierająca działalność SVITu wystawa to rekonstrukcja wystawy Martina Johna, Jiriego Kovandy i Vladimira Skrepla, jaka miała miejsce w 1988 roku w Libercu. Ten pokaz odkrywa na nowo zapomniany co nieco nurt w sztuce ostatnich dwóch dekad XX wieku - malarstwo neo geo.

W Polsce rzecz praktycznie bez precedensu, w Czechach, które zawsze szybciej i śmielej asymilują współczesne poetyki artystyczne, neo geo znalazło jak się okazuje przekonujące realizacje. Odkryciem wystawy jest przede wszystkim twórczość Martina Johna, zmarłego przed wcześnie i dotąd praktycznie nieznanego. Szczególne wrażenie robią jego "złote" prace, w tym złota kolumna w swobodny sposób zrekonstruowana przez artystę młodszej generacji Ludka Rathouskyego.

Na marginesie tego pokazu odnotujmy wystrój łazienki w galerii SVIT, który również nawiązuje wyraźnie do najlepszych tradycji neo geo.

Z Michalem ze SVITu przebijamy się z kolei na Karlin, aby zobaczyć zrealizowaną w Karlin Studios wystawę "Případ návratu dětských nemocí" czyli - w dosłownym tłumaczeniu - "Przypadek nawrotu chorób dziecięcych. Za to kameralne, ale wyrafinowane przedsięwzięcie wystawiennicze odpowiedzialni są Pavel Sterec (jako kurator) oraz jego kolega, również artysta, Vasil Artamonov (drugi kurator). Wystawa łączy prace, które w rózny sposób dokonują retrospekcji wgłąb postaci (i dusze!) artystów. Przewrotnym wprowadzeniem są rysunki satyryczne kultowego czeskiego rysownika Miroslava Bartaka. Mocne entree ma tu znana skądinąd (z Warszawy oczywiście!) Monika Zawadzki.

Last but not least odnotowujemy również udział Zbigniewa Libery (wybór jego fotografii z lat 80.), który nota bene podczas swojej praskiej profesury nauczał m.in. właśnie Pavla Stereca.

Praskim zwyczajem wieczór kończymy - wspólnie z Pavlem i Michalem - w jednej z przyjaznych piwiarni na Zizkovie.

Nazajutrz, zanim odjedzie pociąg, program instytucjonalny czyli zwiedzanie kolejnej edycji Biennale Młodej Sztuki w galerii miejskiej Dum U Kamenneho Zvonu. Impreza ta, w założeniu prezentująca to, co najciekawsze w młodej czeskiej sztuce, tym razem, szczerze powiedziawszy rozczarowuje nieco. Właściwie jedyny powód dla którego tegoroczna wystawa zapisze się w kronikach (a właściwie już się zapisała!) to wspólny projekt Pavla Stereca (po raz trzeci, tu wreszcie jako artysta!) i Vasila Artamanova (po raz drugi). Artyści odwiedzili we dwójkę kilka niewielkich miejscowości, a w nich lokalnych kronikarzy, których przekonali, aby w spisywanych przez nich kronikach, pod datą 2010 znalazła się informacja o... praskim biennale i o wizycie dwójki jego uczestników. Pavel i Vasil, aby nadać odpowiednią rangę swoim odwiedzinom i pozwolić kronikarzom rozwinąć skrzydła, w każdej z miejscowości wykonali okolicznościowy performance.
Z kronikarskiego obowiązku powinienem wspomnieć jeszcze o tym i owym, ale może zrobi to za mnie kiedy indziej jakiś inny kronikarz! Na koniec więc, jak w telewizji - reklama.

Elsner w Kunsthalle Krems

2010-09-28T23:16:00.005+02:00

Jeszcze do końca tygodnia można oglądać wystawę indywidualną Sławka Elsnera w Kunsthalle Krems w Austrii. To kolejna z serii tegorocznych ekspozycji instytucjonalnych Sławka. W Krems można zobaczyć najpełniejszą jak dotąd prezentację rysunków z serii "Still" - opartą na motywach tak popularnego w naszej galerii, legendarnego cyklu fotograficznego Cindy Sherman "Untitled Film Stills".Wystawę uzupełniają prace malarskie z serii "Old Street" portretujące postaci bezdomnych.